Etrafın nasıl da kalabalık;
Ne çok kişi var hayatında,
Çoğunluğu sadece birer sayıdan ibaret, değil mi?
Ve çoğu zaman o sayılarla hiç karşılaşmazsın...
Bir borç alacak ilişkisi gibi,
Esir toprak
Gözler küskün
Gülüşler yorgun
Çürük su
Dalda gölge yok
Pusu kurmuş demir
Gittikçe gelmiyorsun artık,
Ben seni düşündükçe,
Silik bir düş gibi,
Hep ellerimden kayıyorsun...
Geçenlerde çöpçülere sordum,
Yağmur yağmıyor,
Kar yok
Gök de yırtık üstelik,
Bağrındakileri kusmuyor artık....
Baksana!
Biliyorum,
Yine ben yokken
Ben bende değilken düşeceksin aklıma
Su çatlağı kadar çaresizim, sızacaksın içime...
Biliyorum,
Yapacak çok işim var
Geç de kalkıyorum üstelik
Güneşten çok sonra uyanıyorum bu aralar
Ama içimde bir büyük heyecan,
Yüreğimi paralar…
Gittikçe sana benziyorum,
Her gün biraz daha 'ben'den uzak düşüyorum...
Ne kadar sana ulaşmaya çabalasam da
Biraz daha sana benziyorum...
Boğazıma kapaklar diziyorum
Çıkmasın sesim
Çıkmasın soluğum.
Lakin çıkarsa sesim boğazımdan
Bu çocuk yüreğim patlar
Sebepsiz girdin içime,
Dilim damağım kurudu;
Bu dar, kara vakitte ne gider ki?
Bir kadeh rakı, şarap,
Ya da ucuz bira?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!