Uzun zaman oldu
Akla haram her şeyden uzak kalalı;
Senden bile…
Bazen,
Sensizlik öyle helaldi ki
İnsanoğlu çiğ süt emer;
Kendisini seveni, güldüreni değil de
Tenine acı vereni
Gözlerini yaşartanı
Yüreğini kanatanı sever…
Sevmek, uzun iştir!
Gözleri kör, ömrü kısa bir aşka benzemez...
Yüreğini, bileğini, aklını, tümden bedenini
Ve en ağır zamanlarını vereceksin ona...
Yalnızlığa Sıkıyorsun Kendini
Lanet bir evren içindesin şimdi sen,
Sıksan, canını alacaksın bedeninin…
Üstelik düşlerinde karışık, sevdaların geliyor aklına
Tamam, serseriyim ben
Saçma sapan düşler kuruyorum;
Mesela, çocuklar ölmese
Bütün evrene barış gelse diye olmadık şeyler düşünüyorum
Fikir fikir dünyanın bütün sokaklarını dolaşıyorum
Ve ışık hızıyla dönüştürüyorum dünyayı
Dokunma bana,
Biri dokununca yağmur ağlıyor,
Hele sen hiç dokunma!
Gökyüzünde bulut kalmıyor…
Dokunma, toprak da ağlıyor;
Aç susuz kal,
Hatta öl açlıktan, susuzluktan
Ama vazgeçme özgürlüğünden,
Başını dik tut!
Tok bir köle olmaktansa,
Şiir önce suya düştü
Ellerin kirliydi;
Avuçladın suyu
Tenini yıkadın, su kurudu...
Bulut oldu şiir,
Evet,
Bu kenti terk etmelisin sen!
Bu kent batacak birazdan,
Kimsenin haberi yok!
Terk etmelisin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!