Uygar Yeni Şiirleri - Şair Uygar Yeni

Bahar diyorum;
Sensiz gelecekse eğer,
Yüz bin çeşit gül de açsa faydası yok…

Gün diyorum, güneş diyorum;
Sensiz olacaksa

Zıkkımın dibi bir geceden kalma bedenim,
Üstümden panzerler geçmiş,
Gözlerim bağlı ve arkadan kelepçelenmiş ellerim
Sen gideli, yırtıcı kuşlar parçalar düşlerimi...

Her sabah öyle, her gece panzerler yatar üstüme,

Bir gün yalnızdım, ölmek üzereydim
Açlıktan değil,
Hastalıktan da
Aklımda biri vardı…

Aklım almadı, taşıyamadım sırtımda

Başka yer yok mu ki
Hep yüreğime koyarlar ateşi?

Gidenin yükünü de
Suçunu da
Yüreğimdeki ateş yur, yıkar…

Aç kaldığın,
Doyduğun
Doğduğun,
Olduğun ya da öldüğün yer değildir memleket!

Memleket;

Hüzün, daha uzun kalır
Etraflıca kalır adamın içinde
Mıh gibi çakılır
Boyluca, boyunca saplanır adamın içine

Neşenin de yeri vardır

Gün boyu su içtim,
Gelmedin.

Akşam oldu;
Çay demledim,
Gelmedin.

Çok ölüm gördüm;
Yalnız, çıplak
Başı dik ve kimi mağrur…

Çok ölüm gördüm;
Sessiz sedasız,

Aslında deniz sensin,
Kıyı sensin,
Dalga sensin,
Kendi kendini döversin…

Ne kadar acıtsa da;

Biliyorum oradasın,
Yalnızsındır şimdi
Peki
Ne düşünüyorsun şimdi?

Burada da ben yalnızım