Unutulacak sevda Şiiri - Murphy Cooper

Yorgunum...

Gözlerim yorgun, saçlarım yorgun.
Sana hasretim yorgun,
Sana olan sevdam yorgun.

Günlerce koşup da menzile varamamış
Bir at gibi yorgunum.
Yalnızlığım yorgun, mutluluğum yorgun,
İçimde kalan bütün mevsimler yorgun.

Ağlamaktan gözlerim yorgun,
Yürümekten yollarım yorgun.
Her adımım biraz daha eksik,
Her nefesim biraz daha kırgın.

Seni bekleyişim yorgun.
Kapılar yorgun, pencereler yorgun.
Bir gün döneceğini düşleyen
Saatler bile yorgun.

Gözlerim paslı, ellerim çaresiz.
Dokunsam dağılacak bir cam gibi
Kırılgan artık bütün düşlerim.

Sol yanım paramparça...
Bir ayrılığın artıklarıyla dolu.
Ne kadar toplasam kendimi,
Bir yanım hep sende kalıyor.

Aynalar yorgun yüzümü taşımaktan,
Gece yorgun beni dinlemekten.
Ve ben, Cemal Süreya'nın bir dizesinden düşmüş gibi,
Adını içime söylemekten yorgunum.

Ama en çok da
Seni unutmaya çalışmaktan yorgunum.