Bir aşk yaşadım;
adı dudaklarımda kaldı,
ömrü ise Kerbelâ'nın en susuz gününe yazıldı.
Ne zaman seni ansam,
Fırat gözlerimden akar,
Bir damla su yüreğime değmiyor.
Sevmek, bazen Hüseyin'in yalnızlığına benzer;
haklı olduğunu bilirsin, yinede yürürsün
en sevdiğini can evini alır.
Bizim hikâyemiz de
Muharrem'in onuncu gününde kaldı.
içimde bir Kerbelâ kuruldu.
Ne bir kavuşma ezanı okundu,
ne de ayrılığın matemini bitiren bir sabah doğdu.
Şimdi kim sorsa aşkı,
"Birini sevmek nedir?" diye,
derim ki:
Aşk bazen Kerbelâ'dır...
Kayıt Tarihi : 29.06.2026 19:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
https://open.spotify.com/track/4tGjjr4hkIbD9OBtmAjaog?si=WI6hFhpjS1ewEKbuhgM4QQ




TÜM YORUMLAR (1)