Tutuklandı Şiiri - Donatello Mon

Sana söyleyeceğim o kadar çok cümle vardı ki...Her biri boğazımda tutuklandı.

Hangi harfe dokunsam parmaklarım kanıyor.
Hangi kelimeyi söylesem tutuklanıyor.
Ben hâlâ seni anlatacak bir kelimelerde susuyordum.

Sonra duvarlar çöktü.
Takvimler çöktü
.Saatler kendi sesinden utandı.
Bildiğim ne varsa birer birer dağıldı.
Sen yıkıldın gözümde,ben ise sessizce öldüm.

Sen gittikten sonra saçlarımın arasına yalnızlık yerleşti.
Aynalara eğildikçe bir yabancının yüzü büyüdü içimde.

Sokaklar her gün biraz daha daraldı.
Gökyüzü omuzlarıma sığmayacak kadar alçaldı.
Ve kambur çocuklar çoğaldı şehirde...
Sanki herkes,taşıyamayacağı bir ayrılığı sırtında taşıyordu.