Unut Onu Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Gece yine çöktü omuzlarıma ağır ağır,
Bir sigara dumanında dağıldı hatıralar.
Sen gittin gideli sustu bütün şarkılar,
Ben hâlâ adını saklıyorum dualar kadar.

Bir liman sessizliği var şimdi içimde,
Gemiler batıyor gözlerimin kıyısında.
Kader dedikleri şey,
Bir insanı sevip de
Ona kavuşamamakmış aslında…

Ne kadar “unut” dedilerse seni,
O kadar büyüdün içimde sevgili.
Çünkü bazı insanlar geçmez zamandan,
Bazı yaralar silinmez hiçbir bahardan.

Ben seni öyle bir sevdim ki…
Yağmur toprağı nasıl özlerse öyle.
Bir çocuk annesinin sesine nasıl koşarsa
Öyle düştüm gözlerinin peşine.

Şimdi geceler boyu uykusuzum,
Saatler sen diye vuruyor duvarlara.
Bir sen eksiksin bu şehirde,
Bir de içimde kalan huzur…
Gerisi kalabalık,
Gerisi koca bir yalan artık.

İhanet dedikleri şey
Bir bıçağın sırtından değil,
En güvendiğin kalpten gelirmiş meğer.
İnsan düşmanına değil,
Sarılıp “yanındayım” diyene yenilirmiş.

Sen değiştin…
Belki zaman değiştirdi seni,
Belki hayat,
Belki de ben fazla inandım sevgine.
Oysa ben gözlerine bakınca
Bir ömür görmüştüm.
Sense birkaç mevsimlikmişsin…

Şimdi hangi şarkı çalsa
Bir tarafım eksiliyor sessizce.
Hangi sokaktan geçsem
Bir anın çıkıyor karşıma ansızın.
Bir kahve kokusunda sen,
Bir yağmur akşamında sen,
Bir kırık şiirin ortasında yine sen varsın.

Biliyor musun…
İnsan en çok
“Kalacağım” diyenlere inanırken yoruluyor.
Çünkü gidenler bavulunu topluyor önce,
Kalanlarsa yüreğini…

Ben hayatı sende öğrendim biraz.
Sevmeyi, özlemeyi,
Sabaha kadar bir mesaj beklemeyi…
Sonra yine sende öğrendim
Bir insanın nasıl sessizce öldüğünü.

Öyle ya…
Bazı ayrılıklar mezar gibidir.
İçinde yaşayan biri vardır hâlâ.

Kader dedikleri şey ne garip sevgili…
Kimine çocuk gibi gülen bir ömür verir,
Kimine bir fotoğrafa bakıp ağlayan geceler.
Bizim payımıza da
Yarım kalan hikâyeler düştü galiba.

Şimdi seni anlat desem
Bir şiir yetmez içimdeki yangına.
Çünkü sen sadece bir insan değildin;
Bir şehir,
Bir dua,
Bir umut,
Bir mahşer gibiydin bana.

Ve ben seni kaybedince
Bir insanı değil,
Kendimi yitirdim aslında…

Geceler uzun artık.
Yıldızlar bile kırgın bakıyor gökyüzünden.
Ben hâlâ seninle konuşuyorum içimden,
Sen belki çoktan unuttun ismimi.

Ama olur da bir gece
Rüzgâr yüzüne dokunursa ansızın,
Bil ki bir yerlerde
Hâlâ seni seven bir yürek vardır sessizce.

Çünkü bazı aşklar bitmez…
Sadece sahibini yavaş yavaş tüketir.

— ALİSAYE