Üner Dilek Şiirleri - Şair Üner Dilek

Kerem yanar iken gurbette ellerde
Aslı ateşine kül oldu sanki
Pelesenk olurken bu aşk dillerde
Hasret gözyaşları sel oldu sanki

Duyulmayan avaz hicranın adı

Bacası tütmeyen nice hanenin
Sinesinde hüzün derin keder var
Yanından habersiz ilgisiz gönlün
Vicdanda ederi değeri kadar

Vakurlu hallerde yetimce duruş

Kahır kokulu barut, namlu mahçup edalı
Beli kırık parmaklar, tetiklere sevdalı
Beden ruhuyla küskün, et demirle kavgalı
Şehit gazi harmanı, meydan kara bağladı
Yaralandı silahlar ve.. kurşunlar ağladı

Kahramanı bende saklı hikaye
Çıkmaz ol canan yar akıllardan
Olan olmuş giden gitmiş velakin
Malûm fi tarihli geçmiş yıllardan

Vuslat ki teselli belkide umut

Bir ezan sesiyle başladı vurgun
Günün seherinde lâl etti beni
Bir gönül ki kırgın biraz da yorgun
Yârin kapısına kul etti beni

Derk ettim dünyanın acıymış tadı

Bülbüllerden başka kuşlar da vardı
Gülistanın hüzünlü hazanında
Hicazdan nağmeler efkâr katardı
Sevdalar arşedir gam kemanında
Gönüllerde yükü hicran kadardı

Eylüle yüklenmiş hüznü hazanın
Sitemin mevsimde vurgun zamanı
Sevdanın bağrında demlenir gönül
Sonbahar vedanın durgun zamanı

Dökülen yaprağın hazin öyküsü

Haline sabret gönül hüküm zamana kalsın
Anlar halden sazende nağme kemana kalsın

Yanma derdinden yana açma sırrın ağyara
Topla başaklarını rüzgar samana kalsın

Diyarı gurbetten habersiz kaldım
Gönlümdeki hüzün sol yanımdandır
Sitemim o yare, sormaz halimi
Vuslatı hayalim hicranımdandır

Mahzun seherlerin mahmur sabahı

Mecnun'un yangınına kifayet etmez derya
İllaki rahmet ola yağmurlar çöle yağa

Leylaya haber salmaz o ki nara bulanmış
Aşık olan odur ki har ola küle yağa