Üner Dilek Şiirleri - Şair Üner Dilek

Üşüyordu çerçeveler
Hasretin gölgesinde
Oysaki aylardan temmuzdu
Asıktı yüzleri bulutların
Siyahtan daha kara

Uzuyor mesafeler vakitler kadranında
Tükenen umutlarla nefessiz kaldı gönül
Sabrın tahammül hali sükûnet kararında
Teselliye ad oldu ve sessiz kaldı gönül

Darasını düşünce elde kalan netinden

Maziye yükleyip kurtarma günü
Diller hesap sorar günü gelince
Zamana mahkumsa gönül sürgünü
Kullar hesap sorar vakti gelince

Bülbül aşiyanda bekler baharı

Hız kesmeyen zaman tükenen vakit
Gidişin dönüşü olmayan sefer
Matemli gözlerle hüzünlü bakış
Bir ömür sürecek bitmeyen keder

Masal desem masal değil bu hayat

Issız kalan dünyamda sitemli sessizlik var
Ne yana dönüp baksam orada sensizlik var

Arzuların muradı hayaller sevgilisi
İflah olmayan aşkta hepten çaresizlik var

Sevdalar vatanı aşk diyarında
Gülistanın goncaları tarumar
Virane bağlarda ey nazlı canan
Divane bülbülün ahuzarı var

Dosta hane kıldım gönül evimi

Kovanlarım var diyorsun
Peteklerin balın nerde
Dünya bana dar diyorsun
Tutunacak dalın nerde

Aklın fikrin kalsın sana

Mevlana Yunus'ta Hacı Bektaş'ta
Muhabbet tadında nice haller var
Şeyda bülbül varsın hasret bağına
Gülşenin bağrında gonca güller var

Kimi aşık kimi veli diğergam

Mevlana'da huzur Yunus'ta mana
Gaye vuslat imiş yalnız Canan'a
Maksat inayetse içten yanana
Menzile varacak yolunuz var mı

Gülistana küskün taşı toprağı

Bitmeyen yorgunluk varlıkta hiçlik
Ardından yolculuk habire telaş
Kervanlar belki de son seferinde
Varıp helallik al..sonra vedalaş

Sanma sakın hayat sonsuz ölümsüz