Üner Dilek Şiirleri - Şair Üner Dilek

Denize açılan köhne teknemde
Dümen bozuk kaptan üzgün dil sessiz
Takati tükenmiş yangın hanemde
Ateş fersiz alev harsız kül sessiz

Geceleri yakamozun şavkında

Solan güller vardı dikenli dalda
Goncalar üzgündü yapraklar halsiz
Mutlu son görmedim hiç bir masalda
Gülistanda haller hepten mecalsiz

Mevsim ilkbahardı aylardan nisan

Kıvılcımla başlar harın öyküsü
Kerem yangınında küle dönüşür
Gönülde demlenen hasret türküsü
Aşığın sazında tele dönüşür

Sinede beslenir sevda nüvesi

Sevda arşivinden bir hüzzam şarkı
Hüznünü sineme saldı sevdiğim
Arda kalan neyse alıp yanına
Gönül hülyasına daldı sevdiğim

Maziden ne varsa silindi izi

Dikensiz dallarda arama gülü
Hasretin mazisi şeyda şeydadır
Hicranı ararsan dinle bülbülü
Gülistan ezgisi şeyda şeydadır

Leylasına mahsus çöl hikayesi

Örülen duvarlar ardında mahkum
Dikenli tel örgü silahlı nöbet
Zamana itiraz vakte tahakküm
Hazin bir ömür sonu müebbet

Süregelen dava beklenen karar

Ayrılıklar hızlanınca azizim
Ya ölüme ya gurbete yol düşer
Gün gelince kesilince nefesler
Azrailin pençesine kul düşer

Neyin vardı neyin kaldı ardında

İster sevda olsun ister aşk adı
Mecnun'da tarifi vardı aslında
Mevlana'ya uzar bunun soyadı
Erenler gönlünde sırdı aslında

Maddeden farklıdır mana alemi

İbrahim'in Halil ile bağında
Bir kurbanlık koçta sırdı İsmail
Tevekkül sınandı Sebir Dağı'nda
İlahi rızaya erdi İsmail

Hacer'de tazarru mucize zemzem

Kimi bigânedir kimi dest-güzar
Kimi neşet kimileri matemde
Arar durur Mecnun çölde Leyla'yı
Sırr-ı hüveydadır malum âlemde

Maziye selam var an öncesinden