Tutuklu yaşlar var gözlerde mahkûm
Maliyet bedeli ödenmiş türden
Müebbed yenilmiş affı yok bunun
Ederi ne ise düşsün ömürden
Medar-ı tesellim, kalb-i huzurum
Mutluluk resmimin tek dibacesi
Kelam fakiriyim ifadem nakıs
Lisanı halimin saklı hecesi
Kalbimin ritmini artıran dildar
Ümidi sabrının nabzına bırak
Gün doğmadan neler doğar demişler
Yeter ki bağını kesme Mevla'dan
Bulut rahmet olur yağar demişler
Belli etmez muhtaç olsa ağyara
Gönül gülşeninde çılgınca rüzgar
Estikçe umutlar yaprak döküyor
Şeyda bülbül gibi dalıp seyrine
Bu yürek baktıkça boyun büküyor
Toprak sine olmuş aşk nüvesine
İçimdeki hüznün resmini çizdim
Gönül duvarına astım sevdiğim
Sevdamın nişanı imza yerine
Elveda mührünü bastım sevdiğim
Nedeni niçini koydum bir yana
Taşsın avuçlarından daim olsun niyazın
Varlığın hikmetini sahibini unutma
Her ne ise muradın iste ismi Rahim'den
Dertlere deva olan tabibini unutma
Başıboş sanmayın insanoğlunu
Hatırlatın bazen kul olduğunu
Muhabbet denilen yüce duygunun
Gönülden gönüle yol olduğunu
Gayesi var elbet her mahlukatın
Üşüyordu çerçeveler
Hasretin gölgesinde
Oysaki aylardan temmuzdu
Asıktı yüzleri bulutların
Siyahtan daha kara
Uzuyor mesafeler vakitler kadranında
Tükenen umutlarla nefessiz kaldı gönül
Sabrın tahammül hali sükûnet kararında
Teselliye ad oldu ve sessiz kaldı gönül
Darasını düşünce elde kalan netinden
Sual etmedik varı yokluğun hikmetinden
Maziye yükleyip kurtarma günü
Diller hesap sorar günü gelince
Zamana mahkumsa gönül sürgünü
Kullar hesap sorar vakti gelince
Bülbül aşiyanda bekler baharı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!