Ölüm kapı gibi açılıyor önüme
Ne desem nafile
Bekliyorum.
Kalanlar ellerinde birer mendil
Her bakışın ağırlığını hissediyorum
Bir yanım ömrün habercisi,
Bir yanım iç müjdelerin gelişi,
Bu dengeyi bozan ne?
Bu ne karmaşa,
Şaka gibi yaşamanın bir anlamı yok!
Gerdanlık gibi asmış boyna utanmazlık,
Ahlâkın kefeni yırtık, yüzünde arsızlık;
Edep düşmez dilinden, özünde bin piçlik,
Namusu mezata koymuş, narhı sorar kasada.
Bıyık burar efendi, göbeği minber gibi,
Burası hangi kıyımın ardından kaldı,
Gözleri kapamış mıydık, göremez olduk ne var?
Dallarımızı yolmuşlar, rüzgarımızı kesmişler,
Sularımızı zehirlemişler, acıtıyor içimiz.
Vatandaşı kör ettiler, ellerimizi kelepçelediler,
Islağımız kurudu, kurumuz ayrı tattı.
Tuzsuz bir sabah,
Gölgeleri çekmişler kaldırımlardan,
Ekim ayı yorgun,
Bir kez daha yanlış yerden uyanmışız.
Hani çocuk sesleri, uçurtmalar?
Sanki varmış gibi,
Göğe yükselen kartalın,
Çelik kapılar önünde,
Kilitli kilitli duranlar olsa'da,
Yelkenler yırtılsa'da,
Azimli kalem kırılmadıkça,
Bozgun haberi,
Anasız dolanır, boz yaban,
Kan-ter içinde kalmış taze can.
Tıknaz yok, gem yok, sürüklenir yine,
Çul sırtında, tüfengi esrik.
Kimse anlamaz, yoktan ne biter.
Doğum bize benzer, kör talihe yor?
Uğultulu bağlarda kaybolma çocuk
Karanlık sokaklarda yalnız başına dolaşma
Yitik umutlarını arama çocuk
Gölgeler arasında sıkışıp kalırsın
Gözlerine mavi denizi dolamış küçük kız
Gam ile hem-dem olup feryâda düşen dil,
Bir dem sevinip gülmeye meyl eyle ki gül!
Ömrün ki fenâ meşrebidir, anı bil insâf,
Her lahza şitâb eyler uçar, kalmaz o tek mil.
Memleketim, komodin üstünde ceketim,
Annenin kapıya kadar uğurlayan gözleridir,
Dönüşü belki de hiç olmayan biletin adıdır.
Dönmesek, ölse bedenimiz başka diyarlarda,
Ruhumuz her zaman senin atardamarında…
Şimdi sakalsız yüzümde,
-
İsmail Şafak
Tüm YorumlarGönlünüze sağlık ben şiirlerinizideki üslubunuzu beğendim. Ayrıca bir ünal kardeşimiz de Altındağlı imiş, siz de, ben de Benimki Altındağ da doğmuşum, eskiden oturduğumuz yer Karakolun yanında idi, şimdi ne oldu bilmiyorum.