Ünal Çağabey Şiirleri - Şair Ünal Çağabey

Sen yoktun
Gözlerim kayıyordu geceye
Ben gidiyordum
Sen yoktun
Ben sana geliyordum..

Oysa şimdi gidiyordun ya sen
herşey yeşile çalıyordu
kırmızı bir laleden
çocuklar yeşil ağlıyordu
zil yeşil çalıyordu
şimdi gidiyordun ya sen

Ben İstanbul’um,ben zamanın en güzel kadını
Bende boğuldu krallar,aldım herkesin kanını…

Kapat gözlerini anne ben geliyorum
sana geliyorum,senin yüreğine
Konmaya hazır bir dal var orada
tam işte orada
sol omzunun altında
bir ev,bir dünya,

Ucuz kalemimle hediye satın aldım
İmanımı bıraktım sırtıma ateş attım..

kimim ben
inanın çözmüş değilim
çözümde bile birşey görmüş değilim
ölümü hiç süzmüş değilim
bana şimdi sorma
bilmiyorum kimim ben.

Üşüyor kimliğim,
Üşüyor kalbim
Alabora olmuş bir teknenin kaptanıyım
Karadeniz'e salınmış bir rüzgar gibi
Tayfasız,balığı olmayan
Dalgalar gibi hırçın,kudurmuş...

Ey kıraat'ım, sabahın gölgesine vur kırbacı
Gölgeden gölge çıkar ki dinsin artık bu acı
...

Kitap mı cennetti, cennet mi kitaptı?
Karanlıktan açılan bu kapı kanatlı bir attı.
....

Korkma sönmez bu akşamlar ben sönmedikçe
Yanar böyle hep,yanarda uzar gider
Bir şarkı tüttürür derinden
Diyardan diyara nal toplar..

Korkma sönmez gecelerin,