Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

Not: Yazan da, okuyan da pek kalmadı ama, arada, nazmın bu zor vezniyle yazabilmeye özeniyorum. Hataların hoş görülmesi ümidiyle....

AY IŞIĞI KARARINCA...

Gül ki, gamzen, gül cemâlin bir gülistân eylesin.
Bir tebessüm et ki cânım, Mâh şiirler söylesin.

SEVDALAR

Sevda, yüreğe yağan sağnak, bilinmez huyu,
Sonrası belli olmaz, zaten gönül işinde.
Gelişi hayat verir, sanki gönlün can suyu
Can alan sel afeti, bazen de gidişinde...

Nerde âlem, nerde sefa,
Gezer durur, bilmez vefa.
Ne gam çeker, ne de cefa,
Dert etmemiş hiç bir defa.
Boş ver, senin nene gerek,
Fingirdeksin, sen fingirdek...

Ne baharlar geçirdim, güneşi hiç görmeden,
Ve ne bahçeler bozdum bir demet gül dermeden.
Sonra,yolum geçince, bir gülistan ilinden,,
Güz gülleri kokladım bir mihriban elinden....

Bahar goncalarında yok kadife dokusu,

Yıllar, sanatkâr gibi işleyerek hüzünü,
..........Dumanlı bir giz ekler, saçının aklarına.
Sonra bulutlar gelir, gölge kaplar yüzünü,
..........Bir-kaç ılık damlacık düşer yanaklarına...
Kader, ayrılık yazmış, tutamazsın sözünü,
..........Çaresizlik, bir zincir vurur ayaklarına;

Bugün bayram, tasaları bir kenara atarak
Yüzünüze mutluluğu ve huzuru seriniz.
İçersine gönlünüzden bir sıcaklık katarak
Bana bayram hediyesi bir tebessüm veriniz.

Bayram günü, kırgınlıktan,dargınlıktan kaçınız

Bir gün ayrılsa da yollar, 'sevmedin' diyemezsin
Öyle bir şarkıydı sevdâ, bensiz söyleyemezsin
Nice İstanbul akşamı paylaşmıştım seninle,
Bana bir gönül borcun var, kolay ödeyemezsin

Kim bir şeyler vâdetse, ümitlendik, inandık,
'Vatan, millet' dediler, sözleri gerçek sandık.
'Şehit kanı' dediler, can evimizden yandık,
Bunlar namuslu dedik, haram yemezler sandık.

Her nimet sunulunca, önlerine hediye;

Doğruyu bilmek yetmez, güçlü irade gerek
Sabır, şükür, güç verir iradeye giderek.
İnançla ve sevgiyle dolmalı mutlak, yürek,
Oruç, işte bu yolda bir zirvedir, bir uçtur...

Nefis, zevkle, keyifle yaşa der, her ânını,

Sevgiliden ziyade, biz hep 'sevgi'yi sevdik,
Sevilmek beklemeden, yalnız 'sevme'yi sevdik.

Selâmsız geçenlere selâm vermeyi sevdik,
Kaş çatmadık kimseye, içten gülmeyi sevdik.