Ünal Beşkese Şiirleri - Şair Ünal Beşkese

GÜL, GÜLİSTÂN İÇİNDE

Her güzellik, bir nişandır beyt-i destân içinde,
Goncalar teşhir edilmiş, ince fistân içinde.
Sen geçerken bahçelerden, nûr-u mehtap misâli,
Öyle nârin bir temâşâ; gül, gülistân içinde...

Müzeyyen Senar'ın hatırasına, saygılarımla,


SON KALE DÜŞTÜ (Yaşamıma Yansıyışlarıyla)

Gecenin sabaha doğru usul usul yaklaştığı şu saatlerde, odamın sessizliği içinde, çok sevdiğim bir şarkı yankılanıyor beynimde, çok usta bir sesten:

NEY / ZEN


Üfle, doldur be neyzen, Hayyam'ın lâl câmını,
Rubâilerle anlat varlığın encâmını.
Ney'in hüzünlü sesi, terennüm ededursun

SEVDALAR NE GÜZELDİ...

Sevdâlar ne güzeldi
Sevmenin, sevgiliye sunulan bir karanfil olduğu demler...

Ne güzeldi, siyah gözlü esmer bir kız sevmek

Doğruyu bilmek yetmez, güçlü irade gerek
Sabır, şükür, güç verir iradeye giderek.
İnançla ve sevgiyle dolmalı mutlak, yürek,
Oruç, işte bu yolda bir zirvedir, bir uçtur...

Nefis, zevkle, keyifle yaşa der, her ânını,

DURUMUM ve DURUŞUM

Kaderle davalıydık, davamız sona erdi,
Zalim felek, bana çok ağır cezalar verdi;

Tek suçum yaşlı olmak, bu yasa nasıl şeymiş,

HOŞ BİR DEM

Düştü gönlüm dil rubâ bir mehveşin demgâhına,
Sînesinden bû-i güller sundu aşk dergâhına.
Çeşm-i bülbül leblerinden içti gönlüm lâl meyi,
Bir selâm olsun o demler, rintlerin ervâhına...

KUMSALDAKİ KADIN / BİR DÜŞ GİBİ,,,


Çıkmış da bir deniz kızı, sevdâlı denizlerinden,
Pembe çiçekler bitiyor ıslak ayak izlerinden,
Islak teninde damlalar, rengi, elâ gözlerinden

ÖYLESİNE SEVMEK...

Bildiğim tüm sözcükler kifayetsiz kalıyor
Senin güzel gönlünü anlatmak, övmek için.
Bin bir canım olsaydı, binini sana verir,
Birini ben saklardım, sırf, seni sevmek için...

Alnında hazan rengi bir süs, kızıl kâkülü,
Kendi, hep ilkbaharın en taze seherinde...
Bülbüllere göz kırpıp, işmar eden güz gülü;
Hep, aşka davet gizli, bakışında, derinde...

Aşka aşık bir kadın, o sevdaya müptela,