Mekke mukaddes belde, yeryüzünün ilk evidir,
Kâbe’nin temeli atı, tevhidin başlangıcıdır.
Allah’a secde edilen, ilk mabet burasıdır,
Tavaf eden her kulun, günahı silinir silidir.
Harem sınır içinde, kan dökülmez, av vurulmaz,
Medine mübarek şehir, nur yağar semasından,
Rahmet esintisi eser, her taşından toprağından.
Hicret yurdu seçildi o, Habibullah gelince,
Kalpler oraya akar hep, sevda ile gidince.
Medine mübarek şehir, nur yağar semasından,
Rahmet esintisi eser, her taşından toprağından.
Hicret yurdu seçildi o, Habibullah gelince,
Kalpler oraya akar hep, sevda ile gidince.
Yollar uzak kaldı, gücüm yetmedi,
Gönlümdeki acı feryat bitmedi,
Nasip olup kervan bizi iletmedi,
Medine’ye varamadım ağlarım.
Yeşil kubbe hayal oldu gözümde,
Dağların başında nöbet tutan can,
Vatan sevdasıyla damarında dolaşan kan.
Seninle huzurla uyur bu vatan,
Gönlümün sultanı, aslan Mehmetçik.
Mekke mübarek şehirdir, nur dolu her köşesi,
Kâbe’ye yönelir kalpler, secdeye varır başı.
Hacer-ül Esved cennetten, taş olup indi dişi,
Tavaf edene şifadır, siler bütün günahı.
İbrahim eliyle kurdu, temeli Hak’la yoğurdu,
Mekke mübarek şehirdir, nur dolu her köşesi,
Kâbe’ye yönelir kalpler, secdeye varır başı.
Hacer-ül Esved cennetten, taş olup indi dişi,
Tavaf edene şifadır, siler bütün günahı.
Namazdır müminin nurlu miracı,
Gönül dertlerinin eşsiz ilacı.
Fani dünyadan bir hicrettir cana,
Kulun sığınması ulu Rahmana.
Günde beş defadır o kutlu davet,
Nasıl medhedeyim Mevlam Seni,
Topraktan var ettin bu aciz teni.
Diller vasfetmekten aciz kalıyor,
Zikrinle bu gönül nura dalıyor.
N'oldu bu gönlüm, n'oldu bu gönlüm?
Gaflet içinde geçti mi ömrüm?
Dünya malına meyledip durdun,
Söyle ey kalbim, nerede menzilim?
Bir zamanlar pak, tertemiz idin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!