Gözümü açarım sabah seninle,
Selam verir durur evimin önü.
Rüzgarla oynaşan her bir elinle,
Şenlendirirsin sen doğan günü.
Bahar gelip gence çiçek açarsın,
Kendine Kııyma, Can Yoldaşım
Ey benim kırk yıllık hayat yoldaşım,
Göz göre göre sen kendine kıyma.
Ağrırsa başın inan ağrır başım,
Nefsin oyunu bu, gafilce uyma,
O mübarek gecede bir güneş doğdu,
Âlemin üstünden zulmeti boğdu.
Kâinat nurlandı, rahmetler yağdı,
Geldi o beklenen kutlu veladet,
Doğdu Efendimiz, koptu kıyamet.
Gaflet uykusundan uyan,
Bu zikirdir Hak’ka ayan.
Kurtulur ateşte yanan,
La ilahe illallah.
Dilde tesbih, kalpte nurdur,
Gelen senden gelir, ey ulu Sultan,
Lütfun da hoş bana, kahrın da hoş canan.
İster dertle dene, ister ver derman,
Lütfun da hoş bana, kahrın da hoş canan.
Cihan bir gölgedir, aldanmam gayrı,
Bitmez bitip tükenmez hilen,
Yalan dünya tek gayen.
Aldattı beni hile
Mahvettin nefsim beni!
Her gün günaha ittin,
Ezelle başladı O Yüce Nur’un,
Aleme rahmettir senin zuhurun.
Mülkünde sultanı kalbi huzurun,
Adı güzel, kendi güzel Muhammed s.a.v.
Levlake sırrıyla kuruldu cihan,
Medine mübarek şehir, nur yağar semasından,
Rahmet esintisi eser, her taşından toprağından.
Hicret yurdu seçildi o, Habibullah gelince,
Kalpler oraya akar hep, sevda ile gidince.
Medine mübarek belde, hurmalarla süslenir,
Allah’ın rahmeti orada, her köşeye bürünür.
Toprağına basınca can, bulur huzur bağrında,
Ravza’yı bağrında saklar, nur akar damarında.
O şehir ki seçilmişti, Habib’e vatan diye,
Hurmaların gölgesinde, susar bütün feryatlar,
Medine’nin havasıyla, diner gönül dertler.
Sahabe izi vardır, her sokak, her taşında,
Allah diyen dillere, huzur akar yaşında.
Gecesi ayrı nurdur o, gündüzü ayrı rahmet,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!