Kendinden başka
Sığınılacak
Saçak var mı?
Taşa,toprağa
Suya sığın.
Sonsuz mavide
Sevmek
Bir ekmeği bölmek ikiye.
Güneşi beraber gömmek geceye,
Şiirleri beraber yaratıp,
Savurmak geleceğe.
Hey sonsuzun yalnızlığında,
Salınan yaprak;
Düşmeyi bekliyorsun bir gezegene.
Sonunu bekliyorsun.
Bende sana benziyorum;
Sonumu bekliyorum.
Seni sevdim dedim,
Sadece varlığını istedim.
Akan zaman da kalmanı.
Seher vakti esen yel gibi,
Doğan kızıl ufuklar gibi.
Hep ol istedim dünya da.
Eşsiz yansılar da kaybettim,
Işıyan o eşsiz tenini.
Sana soğuk iklimler taşıyan,
Bir kar havasıydım.
Sana ulaşmak için,
Yağdım ha yağdım.
Doğruların kıyısından,
Geçtiler yoğunluğuna.
Ve uzaklardan geçen;
Güneşin atlısına,
Verip selamlarını.
Su içtiler;
Kan doldu gözlerime.
Seni bekliyorum,
Ey şafakların,
Kızıl saçlı yolcusu.
Haydi doğ gözlerime.
Bir son.
Yaşamda ağrılı;
Buhranlarda ezik.
Duvarlarının altında kalmış;
Bir kent.
Soluk bir sonbaharda;
Hayır diyebilmek;
Aynılığa hayır.
Çöldeki;
Kum taneleriyiz.
Bizi dağıtacak,
Büyük fırtınaları,
Susmuş gece,
Karanlık donmuş.
Çığlıklarla dolu orman,
Fısıltılarla konuşuyor ağaçlar.
Ve zaman boğulmuş
Gözlerin de,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!