Yollar yillar susanlar
Sokaklarin icinden yagan
Kalabalik gulusler
Omuzlarinda bulutlari yasatan
Karanlik ufuklu adamlar geciyor
Saganaklara gebe bakislariyla
Öteki sendin;
Beni gözlerinle yendin.
Anlamadım sanma sakın;
Daha da büyüdün aynalarda.
Sanma kazandın;
Ben seni kelimelere döktüm.
Yeniden yeniden,
Çarpmak kıyılara.
Ve yeniden ıramak;
Doğup ufuklardan,
Göğün düzüne.
Yıkmak yeniden yeniden;
Yenilikler icinde yeni bir yil
Basliyani ve biteni belirtme derdinde
Yirtilasi takvim yapraklari...
Yalanlarini taclandiridi
Yenilikler katti basina cumlelerinin
Yuzunde uzanir o essiz keder
Derlerki bir insani bitiren elemdir
Ama sen dertlerinide seversin
Ellerin yaslandikca daha islek olur
Gozlerin goremedikce daha gulec
Aydinliklar sarar butun bedenini
Kar yağıyor bağrıma iyice soğudu bedenim
Yaşamak sokakları ev bilenler için
İyiden iyiye zorlaştı.
Yaraların kanıyor mu başın yine ağırıyor mu?
İnsanoğlu yaşamak sıkıyor artık seni
Sıkılmak yaşamak acılarının ucunda
Karacaoğlan aşka
Aşk zamana akar
Yollarda dizili güzeller
Yarım yamalı zamanda.
Kaldı oturdu
Korkular nedendirki?
Acep sende yırtılırmısın?
Diğerleri gibi.
İçimde büyüttüm seni
Kelimeleri harmanlayıp
Kalıplara vurdum
Sarsıldığını görüyorum çağların,
Zalimler dönemecinde.
Bir cehennem barut kokusunda,
Ta can evinden vurulmuş zincirlere;
Promete.
Beynindeki karamsarlığın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!