Düşünüyorken yalın bir biçimde
Biçimin içindeki
Yalın ayaklarını gördü
Dayanamadı koştu betimin içine
Betimin usturuplu sınırlarında
Boğulan benini sırtladı
Hey sonsuzun yalnızlığında,
Salınan yaprak.
Düşmeyi bekliyorsun bir gezegene.
Sonunu bekliyorsun.
Bende sana benziyorum;
Sonumu bekliyorum.
Sözüm var;
Sana ey hayat!
Yalnız kıyılarından;
Dört nala geçeceğim,
Terkimde sevgilimle.
Daha derin kazacağım;
Hüzün;
Sana uzak olsun.
Her sohbette;
Umut dolu bir sözün olsun.
Yüzün güleç;
Başın dik olsun.
Uzaklardan Süzülene
Açıp kanatlarını;
Dünya üzerinden.
Süzülüp ulaşıyor bana;
Yalnızlığın.
Zifiri çığlıklarıyla;
Gordum seni
Kirik bi kapinin dibinde
Oyle guzel ve dalgin bakiyordunki
Zihnim o anda takildi
Yasim buyurmu buyuyemez
Zamanda diri kaldi askim
Derelerimizden çıkar elmas
Derilerimizden kara kan.
Kan kusan namlu
Seni tutan kim?
Hangi eller kesti
Ellerimi ayaklarımı
Sokaklar boştu
Bir hayal ülkesiydi
Evleri çikolatadan koyu
Renklerindeki matlığı
Çicekleri saklıyor.
Her evin saçağından
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!