Sayfalar bitiyor elimde
Ama bitmiyor sözcükler
Şimdi telsizlerde
Bir düşme vakası.
Kimbilir
Kim düşüyor yükseklerden
Dudaklarının;
Serin kıyılarını sevdim.
Seninim ben;
Utangaçlığım kadar.
Kararsızlığım kadar;
Seninim.
Buldum ölmez otunu.
Ama varamadım tadına.
Uçtu uzaklara;
Uyku kuşlarımın kanatlarında.
Kalbimin ıssızlığı kadar;
Karışıktı kafası.
Yolun uzun
Vakit yaklaşmakda
Kış buğdaylarıyla
Düşeceksin toprağa.
Sende bir gün
Ölümsüzlük ayyaşı
Celladının nefesin de söndü;
İçindeki cılız ateş.
Dondu kalbi,
Yenildi öfkeye.
Ayazında dondu umutlar,
Yoksullukla övündün
Köylülükle gururlandın
Kopamadın geçmişinden
Zincirlerinle büyüdün.
Ensende deriin izler.
Beyninde korku dağları.
Kuslardir butun gunesli sabahlarin
En sadik dostlari...
Kucucuk govdelerinden
Yasami sakirlar mavi goklere...
Kus sesleriyle uyanmak guzel
Altinda gunesli ve mavi bir gogun
Kutsal mezarların da,
Boğdular ışığı.
Manastır güzelleri,
Her gece zincirlendi:
Bekaretleriyle kutsallığın sunağına.
İşte buldum;
Umudun lirik bahçesini.
En güzel şiir çiçeklerinin;
En güzel sedirlerin,
Yetiştiği ormanı buldum.
Yaşamdan uzakta;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!