Ruhun resmini çizen
Esin perini kırma
Essin ruhunca sonsuz.
Rüzgarlar ortasında
Sus derin derin.
Rengini bilmediğin
Soruyorlar bana;
Ne yapmaktasın.
Hızıma hız katmaktayım;
Diyorum soranlara.
Göğün yüzünde;
Yol almaktayım,
Eskihisar Kalesinin kenarında
Sessizce oturmuş
Güneşden saklanıyor
Gölgede sıyrılmış düşlerden
Hesaplıyor gelecek günlerin
Neler götüreceğini.
Bir gun icinden kac kere gecersin ey yolcu,
Bugunun yansilarinda sallanan
Bu sirri dusmus aynadan
Senin akislerin salinirken uzaklara
Sen kac kere daha icine duseceksin
yalnizliginin kendine has sessiz golgelerinin
Yollar yollar
Düşüyor aklıma.
Seni unuttum diye mi?
Dostum
Her gün böyle yağmurlar
Düşüyor aklıma.
Çocuk gibi olmalı.
Mesela;
Yaptığın resimde,
İki güneş.
Yahut şiirinde;
Yersiz gülümsemeler,
Bu nacar kalmis cocuk
Bu sunturlu yerde yasar
Saclarini karayeller oksar
Karadenizin bu hircin kiyisinda...
Bu yanik tenli cocuk
Sığınmıştık gölgesine
O ulu çınarın.
Zaman kurcalayadursun gövdesini
Kökleri tarihi kavramıştı çoktan.
Şehirler düştü gözlerinde
Yeniden şehirler kuruldu gölgesinde.
Madenlerden;
Çıglıklar yükseliyor.
Sene bilmem kaç
Bilmemki kaç yüz insan
Sıkışmış hala çıkmaya
Çabalayan ellerle uğrasta
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!