Ufuk Nazım Şiirleri - Şair Ufuk Nazım

Yaşamda değişen
Ne varsa.
Ardında bir gölge taşır...
Sağır bir ayazda
Sessiz sedasız dolanır ay.
Ve karanlık gecede

Geçiyordu,
Yılların tarlasından.
Uzak doruklarına;
Takıp bulutları.
Bakıyordu ufuklara;
Yalnız yalağız.

Gecenin içinde
Sen uzak iklimerde
Yağmurlar altında,
Soluyorsun şimdi
O kara göğün
Nemli buğusunu.

Gidenlerin ardından
Sessiz bir çığlıkdır
Doğan gün.
Yağmur yağıyor
Yol uzun
Kaygan zeminde

Bir adam ki;
Bir yerden bir yere,
Durmadan gidiyor.
Ardında ne çamaşır;
Ne bulaşık bırakıyor.
Dertleri onun;

Git uzaklara
Sözlerinide götür
Yüzündeki tebessümü
Sat bir buluta
Git uzaklara
Aklımıda götür

Sularin sustugu vakit
Kuytularinda ormanin
Tavsan urkekece ararken yavrusunu
Tanklariyla geldiler.
Ezdiler bagrini canim omrumun
Postallariyla ezdiler

Yeni bir dünya kelebekler başka
Suyu çiçeği kaldırım taşları başka...
Ilk bakış açıların saklandığı
O ilk an...
Bir kabin sapsarı yüzünde
Yüzlerce çil olan

Bir cicegin yasindaydi
Gozlerinde sarmasiklar
Ellerinde cinar yapraklari

Bir cicegin berrak ozundedeydi
Kopardiklari gun kokunden

Anlamak
Yada anlamaya çalışmak
İzmirin yaşlı bir yurt odasında
Uğultusunu dinlerken
Gece poyrazının.
Brükselde