Senin yarin eksik
Cabalarinda bu eksiklik yatar
Ugraslarin bunu bulmaya
Lakin bilemezssin eksigini
Ve zaman gecer yorulursun
Bikarsin yarim kendinden
Yarini dusunememek kadar acidir
Savasin icinde buyumek
Kursunlanan yasamlarin icinde
Kana bulanmis yatiyorlar
Insanligimizin utanmaz unutkan belleginde
Haberlerde cerez niyetine sunulan savastir
İlk insanlar değiliz.
Milyarlarca;
Nakarattan biriyiz.
Ve ayarlıyız ölüme.
Yaşamda ağrılı,
Buhranlarda ezik,
En guzeli yasamak
Agir agir icine cekerken
Gecmisin kuflu dumanini
Genzinin yanmasina aldirmadan
Uzaklarin gizemli sis perdesini aralamak
Belki bir oyundu hepsi
Yorarlar seni
Ve ayniligin ilmegine dolarlar
Baglanirsin yalandan baglarla
Kandirip aldanmis kendini...
Halbuki hal baskadir
Asikar olan bir aynilik girdabinda
Yuruyorduk yurudukce azaldigimizi bilerek
Daha hizli daha cevik adimlarla
Varligimizi topragin derinliklerine izleyerek yuruduk...
Sonlarin huznunu isliyordu alici kuslar uzaklarda
Donuslerine katarak genclik telaslarimizi
Daha bir hiz aliyorduk uzaklarin gizeminden...
Cesaret bir kültürdür
Madalyonun arkasında
Her an parıldayan.
Bize sürekli
Son imgesi veren
Buluşlar;
Yol uzak yol soğuk,
Yüreğinden vurur yüzüne
Umudun ışkınları…
Önlük siyah, baht kara,
Ama gözlerinden apak ışır
O en guzel gunlerin sıcaklığı…
Dusun bir gok icinde sen
Ve sen izlemekdesin icinden gogun
Uzayan bakislarinla
Takmaktasin guluslerini akan zamana
Misali gunes...
Simdi insen gulduklerini izlesen
Gölgelere sindi sesler
Yittimi o güzel günler?
Biz kimdik bu günün alnında
Gülen güzel yüzlü çocuklar nerede.
Simdi iki koca yıldan beri
Babam gitti o dönülmez dedikleri yere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!