Senli şimdiler için,
Vazgeçmek olduklarımdan ve olacaklarımdan,
Bu kadar mı zormuş,ya affedebilmek kendini?
Doğduğumda adımı fısıldayacaklarına kulaklarıma,
Adını fısıldasalardı ne olurdu?
Burda bile kolaya kaçmaya çalışıyorum
Aynı bahçenin iki güzel çiçeği olsak da farklıydık.
O düğün merasimindeki çelenkte gelen davetlilere gülümsüyor,
Ben ise bir cenaze merasimindeki gelen davetlilerle ağlıyordum.
Ben ondan daha mutluydum.
Her kahve köşesinde memleketi kurtaran maça papazı sevdalıları!
Sorsan Müslüman, ezanda bacağını indirir masadan!
Tek ibadeti budur, tek siyaseti de öyle.
Yalnızım demeyi isterdim.
Yalnız olmak sensiz olmaktır.
Sensiz olabilmek, seni tanımakla mümkün.
Korkum tek başına olmak.
Yüreğini temize çekmeli insan.
En azından hayatında bir defa yapmalı bunu.
Kim ne zaman, nerede pişman ölse,
Aynı dakikalarda, aynı yere yakın bir köprü altında veya
Parkta bir bankta pis sakallı, nefesi şarap kokan bir bilge doğar.
Yetmedi her gece döktüğün gözyaşları?
Bak kurudu artık sedefler.
Bilmez misin?
Sedef çiçekleri geceleri sulanmayı sevmezler!
Neredesin sen,neredesin…
Hangi çiçeğin tomurcuğuna saklandın?
Hangi buluta kanıp da gittin buralardan?
Ne ara tükendin de aramaz oldum,
Arasam da bulamaz oldum?
Bir parça kuru ekmek gibi,
İç cebimde kalbim.
Çıkarıp ufalıyorum hemen önüme.
Son kırıntısına kadar sebepleniyor kalbimden
Minik bir serçe...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!