Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Kainat, tek bir damladır.
İstersen damla damla biriktir ummanlara ulaş.
İstersen ummanları tek bir damladan yakala.
İstersen tek damlada bin yaşayışa kan.
İstersen bin yaşayışta bir damlaya yan.
Kainat, tek bir deryadır.

İnsan kaderi değiştirmez insanlar kader ile değişir ancak.
Bu değişim ise herşeyi değiştirir. Buda kaderin değismezliğidir.

Bazen tüm seslerin dışında en derin duanın sessizliğindedir insan.
Bir yazıdan,bir duyuştan, bir candan kalbe dokunuştur.
Sadece ve sadece hep olmuştan daima en güzele, en iyiye, en huzura, en varlığa, en gerçeğe, en birliğe,herşeyi oldurandan en haklı oluşuma ve olacağa kavuşmadır.

Kendimizi daima bir kaç cümlede sınırlarız. Çünkü birin üstüne sayı değerinde harf bindirirsek, birliğin değeri ve sınırsızlığı anlaşılamaz.
Öyleyse bizim için sınır nedir? Yalnızca başlangıç.
Sınırsızlık ise o başlangıcı olmayan gerçek sonsuzluk. Ve sonsuzluk kelimede sınırsızlaşamaz. Kelimenin sınırı algıya kadardır. Algı ise mürekkebin kendisi.
Öyleyse bazen içimizde beliren veya henüz yazılmamış yada sadece tek bir damladadır kalbe düşen hüküm.

Düşün ki insan bir yapı.
Buyüzden herşey yakıp,yıkıp, yapıp ettiklerimiz değil midir?
İnşa edip yıkmakta kalbin yapısındandır.
İnşa derse yakaran, inşa etmez mi Yaradan?

İnsan iki yönlü yoldur kendinden içeri ve kendinden dışarı. Kendinden içeri yolsuz kaldığında zirve kalbinin ulaştığı mekandır.

Bazı insanlar gün yüzünü yaşar.
Bazılarıda günün özünü yaşar.
Körü körüne aydınlıktan söz edenler,
ışığın özüne asla eremezler.

Önemli olan ışık ve karanlık değildir.
Asıl önemli olan, aydınlığın üstünde ki aydınlığa ulaşmak
Ve karanlığın içinde küçücükte olsa bir ışığa içten ulaşmaktır.
Düşüncenin derin karanlığında kendinizde küçük bir ışık yakmak
dünyanızı aydınlatır.
Tek başına ne aydınlık bir ışıktır.

İnsanlığın tek bir kelimede iki değer anlamı vardır. İlki içimizde ki değerdir diğeri içimizdeki değerin tüm dışımızda ki değerlerde bütünlenmesidir. Birden varolan insanın,ikilemlerden iki kez kendini kendinde bulmasıdır. İnsan yaşama bir etken ve etken ötesi etkileşimdir. İnsana bir çok şey yetmezken bazen insan kendine yetkidir. Buyüzden insanlığı yüreğinden duymak insan olmak değil, insaniyetliktir.

İnsan ve insanlık bütündür. İnsanlık, sonsuzluğa uzanan bir çocuk gibi yalnızca bakışına varolandır. İnsan içinde duyduğu insanlıkla o duyguyla büyüyendir. İnsan içinde duyduğu insanlıkla yücelendir.