Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Tuba Gürdere

Güneşin ışığı ıslanmıştı okyanusta.
Hangi sahil dile gelirdi bir an?
Ahh!
Gökyüzü...
Ne kadar yeryüzünde,içte ve serde serilisin.

Devamını Oku
Tuba Gürdere

Gerçek özgürlük, kendi kalbinde tutsak kalabilmektir ve tutsak olmayanlar özgürlüğün tadını asla duyamazlar.

Devamını Oku
Tuba Gürdere

İnsan yoklar kendini sonsuz bir yoklukta.
Kendimizi bulduğumuz tek şey,en vardan varlığımızdır daima.
Kendimizi daima elle tutulmaz, gözle görülmez bir fikirde
duyabiliyorsak eğer
yokluğa varolan varoluşumuz, hiç gerçekte
bir yokoluş katar mı?

Devamını Oku
Tuba Gürdere

Gerçek yakınlık kalpten bir duyuş mesafesidir.
Ne duyduğunuz değil önemli olan,
İçten bir yaklaşım duyuşunuzun bir an
bütünlüğüdür bakışlarınızda.
İnsanın kalbine olan yakınlığındadır
yaşamın daima kalbinize yaklaşımı.

Devamını Oku
Tuba Gürdere

İnsanın gerçeklik anlayışı yaşadıklarında gizlidir.
Buyüzden yaşam bazen gerçek dışıdır yaşanılmak için.
Dar bir zamana sığabiliyor düşünceler ancak düşüncenin sonsuzluğu oluşturuyor her alanda yaşamı ve geniş açıda özgürlüğü.
Kendi ruhuna dokunabilmek ilahi bir aşktan,
yok ediyor tüm menzili tüm ahdlardan.
Ah ediyor karanlığa kalp,

Devamını Oku
Tuba Gürdere

Gerçeklik, bir gölgedir. Ve gölge ancak ışıkta belirir.
Işığı görebiliyorsan yansıması ruhundadır.
Gölge düşerse düşünceye bir an,
Düşünce aydınlıktır ki içinden gerçeklik yansır.
Bir gerçeklik dokunursa yüreğine,
...Gölgedir varlığın tüm aydınlıklarda.

Devamını Oku
Tuba Gürdere

Gözlerin temiz ise gördüklerin seni kirletmez.
Gördüğün göz ile büyür bakışının aynası.
Bakışındadır daima en yeni halin.
Gördüklerin bir icraat ise,
Görüşün, sonsuzluğa ikra olacaktır.

Devamını Oku
Tuba Gürdere

Tüm ışıkları yitirsenizde bakışınızın ışığı asla sönmez.

Devamını Oku
Tuba Gürdere

Ben aşk suretine baktığımda yoktu gördüğüm.
Gördüğüm aşk sureti beni yokladığında
görünendim yoklukta.
Anladım ki varolmak aşk'ın suretine,
derin yoklukta varlığının öz siretiydi.

Devamını Oku
Tuba Gürdere

Bırakın daima sizi gerçek bir kalp yargılasın.
Önce kendinizi yargılayın ve bağışlayın.
Öyle olduğunda asla içinizde yadırganmazsınız.
Herkesi daha çok bağışlayın ancak kendinizi daha az bağışlayın.
Çünkü; birimizin birbirimizden duygu ve düşüncelerde hakkı varken, kendimizde ki hak zaten bununla özgürleşebilmektir.

Devamını Oku