Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

İnsan aşk ile vardır özünde.
Cevşeni kebir vardır kalbinde.
Bilinmez kadrinde,
kabri vardır sonsuz huzuru soluduğu ruhunda.

Aşkla vardır insan ve aşktan aşka vardır.

Şehrin şehrisin.
Sen şehrin içinde bir başka şehirsin.
Şehrin cennet: ölmeden hissedilmez.
Şehrin düşüncede bir iz:
Düşünceye düşmeden bilinmez.
Şehrin ezelden bir nehir:

Şiirsel bakmak, tüm bakışların ötesinde Şems'in ışığından aşka ulaşmaktır..

Yaşama gözlerini kapamak trajedi değil.
Asıl trajedi yaşarken; sezebildiği halde kalbini görebildiklerine kapatmak.
Ve düşünebildiği halde tüm olumsuzluklara göz yummaktır.

Allah (c.c) dediğinde 'Allahu Ekber' diye inler aynı anda kainat.
Aynı anda rahmet kuşanır gökyüzünden.
'Lâ ilâhe illallah.' Ürperir bir an gözyaşın karışır ruhun aşk mabedine.

Kendi varlığına dokunursun bir an.
Duyduğun ise bir varoluşa varolmanın
daima varlığının varetmesidir.
Var olabilmesidir ve varabilmesidir en vardan varlığına.
Bazen doğduğunda değil,
binlerce kez kendine doğabildiğinde tanırsın kendini.

İstiklalini bilen, istikbalinide bilir. Rahmeti ruhunla duyan ebediyeti ondan bilir.

Kalbin edebi sükûttur.
Buyüzden daima en derin ses suskunluğumuz.
Buyüzden daima en derin dokunuş duyuşumuz.
Buyüzden daima sonsuzluğu iç ses soluduğumuz.
Buyüzden daima kendimizi sözsüz bir özle okuduğumuz.
Buyüzden daima kendimize içten dokunduğumuz.

Sen sanıyormusun ki suret herşeydir.
Yeni gibi görünen çiçek dalı
o eski görünen kitaptanda eskidir.
Ancak en yeni zaman aynı anda bütünlenmektir.
İşte o zaman ne eski vardır nede yeni.
Senin bakışına dirilen en gerçek an vardır.

İnsanlığın başlangıcına dek, tek bir sözle '' OL '' emrine hitaben
kelimeyle oluştu alem.
Buyüzden duyuşun eseridir tutulan kalem.
Yüce ALLAH ' ol ' dedi ve oluştu içimizde derin mananın anlamı
Olmanın ve oluşmanın içinden doğdu ve kelimeyle okundu duyuldu her ses.
Sözcüklerimizdir bizi kalpten birleştiren.