Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Susarsın anlaşılmayan bir dilde.
Anlaşılan bir iç zaman olur yaşamın sesi.
Anlaşılabilir olan tüm sesler,
anlamını yitirir duyulmadıkça kalpten.

Bir anlamdır duyabilmek hiçlikten kendini.

Bazıları her mevsimi zamanında yaşamayı sever.
Bazıları zamana an katıp kendi mevsimine iklim katmayı seçer.
Bazıları dört mevsime ait içinde nefsi bir zandadır.
Bazıları nefesini tutar beşinci mevsime dair zamandır.

Eğer gün doğuyorsa kalbine

İki görüş ifadesini yanyana getirip bir duygu oluşturabilirisiniz.
Ancak asla 'bir duyuşu' iki görüşle telaffuz edemezsiniz.

Bir dua ile Allah (c.c) denildiği zaman tüm dağlar,taşlar,sular durur.
Çiçek ve toprak susar.
Ses susar,suskundur ya hani daha çok ses kesilir oluşlarından.
En haklı davada Allah (c.c) dediğin zaman,
bir dua ile bir nefeste dağlar hisseder.
Bize ne oluyorda Allah (c.c) dendiği zaman,gözler kör,

Gönülden gönüle akan yazılar vardır.
O okumaktan öte duymaktır özünden.
Özün, söze gelmesi susturuyordu belki duyuşu.
Ses susuyordu belki sözde.
Söz, öze değdiği an ise,
ses oluşturuyordu ancak anlaşılan dilde ve bir duyuşta.

İnsan, bir Elif doğrultusunda özüne ulaştığında
bir iradeyi birliğe varır.
Orada harfler kalbin yoludur.
Kendinden eksiltip, kendinden bütünlemek içindir.
İyi, güzel ve doğru düşüncelerin doğrultusu daima o'nda tamamlanır.

Bir hüküm ile değişir düşünceler, mutlak o değişimleri değiştirendir.
Allah (c.c)

Sonsuzlukta bir an yakalamak,düşüncenin zamanıdır varlığında.
Konuşmak anlaşılmayan bir dilde anlam katmaktır anlaşmak için.
Kendini duymazsın bazen, seni konuşan bir gözde kendini dinleyinceye kadar.

İlk bakışta kendimizden geçtik.
İkinci bakışta birbirimizde geçittik.
Üçüncü bakışta kalpten geçiştik.
En son birbirimizden geçiştirildik ki;
Kendimize kalpten varabilmek için.

İnsan daima yeryüzünde aşkın klometrelerini kateder.
Oysa hakiki aşk,yürekten bir bakış menzili kadar yakındır kendine.