Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Hayat bizim içimizdeki düşüncelerdir.
Düşüncelerin iyiyse yaşıyorsundur.
Sen düşünmesende mutlaka başka bir düşüncede.

Dünya gördüğümüz yerde, görüşümüzden dönüyor içimizden.
Baktığımız herşeyde sanat gözlerimizde ki karelerde duyuşumuzda.
içimiz de yaşam dönüyor,işte orada dünya!
Düşün;
Bilmediğin bir uçurumda hani açar ya bir çiçek.
Oradasındır uçurumlarda.

Çocukluğumdan şöyle bir geçtim, büyümek için karnını doyuruyordu.
Yetişkinliğime gelince susadığımı hissettim.
Bir anda yaşamak için hararettti sanki ömür
neden susadığını bilmeden.
Düşüncenin etrafında bir yudum su bulabiliyorsan ne mutlu!
Binlerce yıllık yaradılış sırrında kendini bulur gibi

Yaşamak bazen birdir bazen birdenbire çoğalmaktır.
Yaşam daima öz duyuşun olan.
Olmak sonsuzluğun cümlesiydi.
Cümle alemin hecesiydi tek bir kelimeden bütünlenen.
Sessiz bir anlatımdı doğa kendini okudu insan.
Okudukça kendini, yaşama dokundu.

Bir bakışın ve görüşün ayrıntısına indiğinde,
Bir görüşün, nice bakış açılar sunduğunu görürsün.
Ancak bazen bir bakışın, hiç görüş olmaksızın iç seste
sustuğunu duyarsın.

Sessizliğin sesini ancak en derinlikler anlar. Sessizliğe ses katmak bir ses oluşturabilir ama asla gerçek bir sesin iç ses olduğunu sesin içeriği gerçekleştirmez.

Yaşamda tüm tezat ve zıtlıklarda bir tez bulursun içinde.
Kendine zıt düştüğün çekimler yaşamındır oysa.
Dokundukça düşünceye, iç temasının izidir.

İnsana ve sevgiye dair herşey içimizde türer.
Ezelden ebede dek söylenen tüm sözler zamansızdır aşkla sürer.
Bazen içten bir bakış içindir tüm söylenmemiş görüşler.
İşte orada tükenir kelime, insan ansızın manaya düşer.

Geceden geçer gün, aydınlığa.
Ne gece ne bir gün ne bir karartı.
İçten duyulan gerçeklik,kalpten bir mesafede.
Var ediyordu tek a'nı tüm geniş zamanda.
Geçen zaman değil, tebessümde ki gerçeklik.
Şahittir tüm zaman en gerçekliğe.

Bazen rüya 'görmek' değil , rüyada koku ve tat alabilmektir yaşamak.
Bazen yaşarken görebildiklerinden çok,
rüyada yürekten bakabildiklerinden ulaşırsın suyun asıl kaynağına.
Çünkü içten gördüklerinden sarılırsın yaşarken göremediklerine.