Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Gece ne kadar derin ve sessiz.
İçinde sonsuz nice sesli zamanlar taşır.
An be anı yaşarken içindedir tüm yarınlar.
Sükunet, bir şiir gibi olur henüz güneş doğmadan.

Önce sessizlikte suskunluğu dinler insan.
Sonra suskunluğun duyuşunda susar.
Önce sessizliği susturur.
Sonra sessizliğin bir ses olduğunu,
sükunetin dirilişinde duyar.
Önce düşünmek ister.

Sevgiyi kazanan hiçbirşey kaybetmemiştir.

Şair dokunduğunda şiir yaşardı aşkın içinden, şiir okunduğunda değil.
Şair d/ okunduğunda aşk okunurdu şiirden.
Şiirde aşkı bulursan şairden öte, okunan şiirden önce dokunandır kalbine şair.

Bazen kendini duymazdan önce yaşamı duymak gerekir.
Duyumsayabilmek yüklendiğinde kalbine,
işitilmez olur kendinde duyabildiklerin.
Belki okyanusun derinliğine aittir,
ancak kendinden değildir o içinde varolanlar.

Sonsuzluk, sonsuz kalplere dahi yetersızdır bazen.
Çünkü sonu olmayan birşeye sonsuzluk hep bir başlangıçtır.

Bir olmak bir olabilmek bir hayat.
Her duyuşta birdir kalbin birliği duyuran bir.
Kalbinle kalabilmek tek bir sanat.
En büyük sanat insan kazanabilmektir.
En derin sanat, bir başkasının kalbini, kendi kalbinden duyabilmektir.
Bire bir eklemek- insanlığı- kendi kalbinden duyumsayabilmektir.

Sanat varsa insan var, inanan insanın kalbinde binbir sanat var.
İnsan varsa yaşam var, sanatın içinde yaşayan bir akış zaman var.
İnsanın içinde insanlık varolan bir eser var.
İnsanlık varsa özünde sanat, sonsuzluğa dokunan öz duyuş var.
Özgürlük varsa tutsaklık,tutsaklıkta beliren aydınlık bir yaşam var.
Bir hayat tutsaktır daima yaşamaya.

Düşünce farklılığında her bakış ayrı bir sanattır.
Ancak gözyaşı ve gülümseme nasıl birleştiriyorsa farklılığı,
farkı fark yapabilen duyumsanan eserin kendisidir.
İnsan en büyük değerdir.
Değeri kalbinde taşımak ise ancak içteki o duyguyla özdeşebilmektir.
...Ve nice düşüncede buluşmak, aralamaktır zamanı kalpten.

Maddesel ölümü herşey yaşar.
Zaten yaşam kelimesinin içinde ki
kaynaktadır varlığını, varlıkta ve yoklukta yaşayabilmek.
Varolan herşey daima varolabilmek için vardır.
Tüm yokluk, yoksunluk, yaşamda kimi zaman yokoluşlar
yaşamında içinde yokuşlar üstelik daima bir düze varmak