Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Bir yazıyla oluşan sessiz bir anlatım gibi,
Duyumsadığın bir varoluştadır yaşamak.
Yaşamak bir o kadar görüntü ,
Gördüğünden önce duyduğun bir varoluş anlamı.

Yaşlanan fikirlerimizde olgunlaştıkça gençleşiyoruz.

Gözlerinizin içine dahi bakamıyacak insanlar sizi sözlerine dahil
ediyorsa, bu sözlerini yürekten görmediklerinden veya gördüklerini
söyleyemediklerindendir.

Sözler dışımızda oluşan bir ışık, anlamlar içimizde oluşan aydınlıklardır. Özümüzde ki aydınlıkla, sözlerin anlamlarına ulaşılabilir ancak.
Kelimelere anlam yüklediğinde anlamak olur zaman. Sen dahil herşey anlamlaşır.

Özgürlüğün gözlerinde,bir anlık yaşam
Öz duyuşunun sonsuz varoluşudur...

Gece ne kadar derin ve sessiz.
İçinde sonsuz nice sesli zamanlar taşır.
An be anı yaşarken içindedir tüm yarınlar.
Sükunet, bir şiir gibi olur henüz güneş doğmadan.

Önce sessizlikte suskunluğu dinler insan.
Sonra suskunluğun duyuşunda susar.
Önce sessizliği susturur.
Sonra sessizliğin bir ses olduğunu,
sükunetin dirilişinde duyar.
Önce düşünmek ister.

Sevgiyi kazanan hiçbirşey kaybetmemiştir.

Şair dokunduğunda şiir yaşardı aşkın içinden, şiir okunduğunda değil.
Şair d/ okunduğunda aşk okunurdu şiirden.
Şiirde aşkı bulursan şairden öte, okunan şiirden önce dokunandır kalbine şair.

Bazen kendini duymazdan önce yaşamı duymak gerekir.
Duyumsayabilmek yüklendiğinde kalbine,
işitilmez olur kendinde duyabildiklerin.
Belki okyanusun derinliğine aittir,
ancak kendinden değildir o içinde varolanlar.