Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

"Ümitli olmak şifadır.''
...
Ümidin kendisi olmak şifanın öz devasıdır.
İşte o zaman ümitler ruhumuzda devasadır.
Ve çoğu zaman ümit, güzel düşünce ve inançtır.
Ne düşündüğümüz daima zamanla içimizden şekillenir.

İnsan varlığından neye varolabildiği gibi, yokluğundan ise neler varedebildiği önemlidir.

Bazen en büyük değerler tükenir.
Ruhun aydınlık oluşu yetmez
karanlık bakışlarını aydınlatabilmeye.
İnsan bir ışıktır özünde oysa.
Yaşarken karamsarlığın gölgesinden yoklarız kendimizi.
Karanlık düşüncelerin bazen gece gibi yansır içine.

Varlığının gücü imansa yokluğunun sembolü gerçek varlığının imkanıdır.

Yaşam, insanlık için oluşan en güzel eserdir.
Yaşam ise içimizde biz isek,
bu derinliği içimizde sanatsal olarak tümüyle oluşturmaya dair hissedebilmektir.
Ruhumuzda bir yaratıcılık vardır.
Yaratandan bir iz, düşüncede varoluş eseridir izlenen.

Düşüncenin var olduğu yerde yazılar okumak ve yaşanmak içindir.
Oysa varoluşunun yazısı dokundukça kendine yaşamak içindir.

İnsan bilmediğine varolan bir bezmialem'dir.
Ancak o alemde yine bilinmeyen bir vecd iledir.

Bu nasıl gökyüzü ve nasıl bir yeryüzü?
Nasıl tümüyle bütün bir dünya ve nasıl tümünden bütünüyle ayrı bir yeryüzü?
Önce yağmur yağdı, ıslatmadı taşı toprağı.
Sonra yağdı yağmur, yağmur dışında herşey ıslaktı.
Önce nemli bakışlar,sonra sırılsıklam duyuşlar.

Ezilmemiş çiçekler var hala bu topraklarda.
Düşüncenin ayak izlerinden ulaşılan.
Bir izler var birbirimizde bir çok şey bulunan.
Düşünce yollarından, nice gizlerdedir buluşturan.
Aramaya çıktığında kendini,kendine birdir her ikilemde olan.
...Sevginin içinden varolmak kendinde:

Tek tanede bin rahmet kuşanır yeryüzünü.
Sağanak sağanak tek tanenin akışında ruhumuz.
Yeryüzümü kuşanır ruhumuzu? Bir beden alır yaşam.
Ruhumuz mu kuşanır yaşamı? Bin beden oluncaya dek.