Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

En büyük hak kalbinle bir bütün olarak yaşayabilme hakkıdır.
Ve hiç zor değil gerçekliği sunabilmek içimizden.
Birimize kalbimizi birimize duyuşumuzu.
Düşünce olmak için yenilenmek yenilmemektir.
Belki bir an kalbin okunması,bin hayrın dokunmasına sebeptir.
Belki bir an kalbe dokunulması bin kez hayırlara vesiledir.

Avuçlarımızı özgür bırakmak kendimize dokunmak kadar.
Avuçlamak hayatı yüzeysellikten özgürlüğün derinliğine dek.
Söz söylemeye dair ne kadar cümle varsa o kadar susmak.
Bir an sonrası bambaşka kelime dokundukça kendimize biz.

Düşüncenin bakışıdır aydınlık geleceğe daima yansıyan.
Düşüncelerimize sığınırız herşeyin içinden kendimize.
Bir bakış açısıdır kendini araladığın zaman.
Özgürlüğün güneşi dağıtır tüm karanlık zincirleri.
Ve görüşünün duvarına yansır.
Çünkü yaşamanın değeri kendi ruhumuzun aydınlığıdır herşeye ışık tutan.

Çiğ tanesi nasıl bulutların özünde, buharların içinden varolabiliyorsa;
Varlıkta nice buhranlar geçirmektir özüne varabilmek için.

İnsan ne kadar hecesiz kalsada içinde,
gerçek bir duyuşun içindeyse eğer,
mutlaka derin bir anlamdır mana olmak için kalbinde.

Heryeni günden ululuk sahibi olabilmeyi dilemeli ve baktığında gökyüzüne hissedebilmeli
Yağmurlar ruhunu ıslatabilmeli,kalbinde ovalar olmalı ki ıslanan teninden,kendi topraklarına ulaşabilmeli
Göğsünde büyütebilmelisin yaşarken evreni, güneş bazen ışığını ruhuna bırakabilmeli.
Rüzgar okşamalı yüzünü başka bir aşk olmalı duyduğun içinde seninle varolan.
Mesela öyle gülümsemelisin ki, bin yıl sonrasından bir yansıma olabilmeli.
...Çünkü cennete ait tek çiçektir gül.

Duyulan özgürlüktür yaşanılan hayat.
Zaman seni,sana ulaştıran yansıman.
Sözsüz,kelimesiz,yazısız bir duyuş.
Kalbinle görebildiğin beyazlıklara yazılmış bir renkti bakış.
Aşk bakıştı, kalbinle ulaşabildiğindi.
Ulaşabilmenin içinden şimdi, daha önce ve öncesiz daima yazılanlar.

Sözlerinizin sonundaysanız eğer, bir anlama varmışsınız demektir.
Bu anlam kendinden öte anlam ve duyuşunuz olan bir mana oluşturur ki
işte oradadır başlangıç.
Daima başlangıcın neresi olduğunu düşünürsünüz bazen.
Henüz dinlerken kendinizi, duyumsamadan,tek kelimede veya söz ettiğiniz herşeyde bir anlam katar gibi içimizde.
Söz edilen herneyse şimdiye ait değildir

Herşeyde ve herşeyden önce kendimizi affetmeli.
Daima yaşayacak olanı ve yaşam olan herşeyi.
Gülün dikeni var diye gül kokusundan geçer mi ki?
O acıyla sevgiye,güzelliğe,birliğe semboldür.
En gerçeklik yürekten gülümseyebilmektir.
Ve gülümsetebilmek kendi içinden.

Henüz yazısız bir düşünce yazgısı vardır içinde.
Seni oluşturan yazımlar içerisinde,
duyuşunun serinliğine
dokunmak kadar içtendir bakışın.