Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Güneşin doğuşu gecedendir ve batışı geceyedir.
Güneşin doğuşu ve batışı yansıyan aynı an.
Ve maviliklerin siyahta ki gizi.
İnsanın aydınlığı olmasa,yansırmıydı yaşamda gölgeler?
Gölgeler ki; öz varlığımızı bizi bize bildiren değerdir.

Masum bakışların içine bıraktım tüm duyuşlarımı. Duyumsadıkça kendimi.
Yavru bir kuşun ürpertisinde özgürlüğüm,bir çiçeğin tohumunda gülüşüm.
Gördüm ki; ses duymak değildi sessizliğin sesi, en derin görüştü bazen.
Bir insanın bakışlarına ulaşılabilir ama neler düşlediğini asla!
Bir yaşamın ışığı kısılabilir ama bir bakışın ışığı asla!
Bir sahne daima kendine kapanır. Yüreğimizde açılan perde ise yeni zamanlara sahnedir.

Gözler daima düşüncelerdir bu yüzden suskunluğu yaşarlar.
Görüşün sonsuz bir düşünce ise nice bakışlarda dile gelir yaşam.

Yaşamımız boyunca bir çok el gözyaşımızı silebilir ama çok az kişi kalbiyle gözyaşlarına dokunandır.
Kalbiyle gözyaşlarına dokunan ise yürekten gülümsetmek için yanında varolandır.
Madde belki birçok şey gerçekleştirebilir ancak maneviyat yalnızca kendimizi gerçekleştirendir.

Yeryüzü sahnesinde hep geçmişi izlersin.
Gelip geçenleri.
Gökyüzü sahnesinde ise daima geleceği izlersin.
Yağmurun akışı ve güneşin sonsuz ışığı ve ay'ın geceye varışını.
Bin gözden daha parlak yeryüzüne bakışını izlersin.

Gölgeler ışığın yansımasıdır.
Gölgeler ışığın özüdür, ışıktan gelir.
Gölge deriz, ışıktır aslolan.
Işıksız gölge olur mu hiç?
Ben nasıl benliğimi bilirim gölgem olmadan.
Güneşinde gölgesi vardır. Her gece yansır.

Gerçeklik içimizde, duyuşumuzda, varlığımızda.
Gerçeklik yaşama yansıyan her oluşumda ve oluşumdan doğan her ulaşılan şeyde.
Gerçeklik inandığın, gerçeklik ulaşacağın, gerçeklik daima varolan ve olacak olandır.

Bazı özgürlük vardır ki o anlatılmaz bir şiirdir duyulan.
Bilinenin dışında iç işgaller gibi değil.
Tamamen ruhun yüceliğidir doygunluğudur gerçek özgürlük.

Bir hayatın içinde anlamsızlık aradığınızda
bin anlam içinde bulursunuz kendinizi.
Kendimizde bulunan herşey kuşatır yaşamı bulana dek.
Oysa önceleri kendimizi bulurcasına yaşadığımız hayattı.
Şimdi ise hiçbirşey kaybetmemek adına,
kendimizde tükeninceye kadar,kaybolana dek yaşadık.

Hayata avuç içleriyle dokunmak kadar değerli hiçbirşey yoktur.
Çünkü avuç içinde Allah'ın kelamı vardır.
Ve bir selam duyarsın kalpten henüz dokunamadan kendine.
Öyleyse avuçlamalı hayatı, yaşama ve sevgiye dair ne varsa!
Kiminin avuç içleri dokunmuştur kalbinin duyuşuna,
tebessüm oluşturur hissettikçe.