Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Yaşamda ancak yüksek bir fikir ve ulaşılmazlıkla kendine ulaşabilir insan.
Çünkü insan yüce bir o kadar derin, dipsiz ve bucaksızdır.
Her ne kadar zemine bağlı olsada varlık, varlık bir o kadar bağımsızdır.
Yüce bir düşünceyle özgürlük doğar,özgürlük ile ruh yücelir.
İnsan yaşarken kendi ruhuna dokunduysa eğer, yaşam artık başka bir diyardan izlemek gibidir kendini.
...Uçurumun en kenarında açan bir çiçek duyuşuna iklimsiz kalır artık.

Yaşadığın andan ulaşılmamış zamanlara ulaşmış gibi zamanın içinde bulmaktır kendini hayat.

Kutsal bir kitapta olmalı ki yaşamakta olduğun, sonsuz bir aşktır içinden ulaşacakların. Seni senden önce yazan,yaşatan en sevgili kutsal şairin olsun.
Bir sayfada değil, tek bir paragraf olsan dahi, mutlaka okunursun.

Bazı insanlar varolmayan ruhlarından yaşama hep birşeyler varettiler.
Buyüzden biz bazen varolan herşeyde bir varlık aradık.
Bulamayınca varedilende varlık, varlığımızda yokluklarda kaldık.
Ve daima derin yokluklarda varlığımıza vardık.
Bu dünyada yaşarken insanların ruhlarını öldürenler,
Allah katında kendilerine bir beden bulamayacak olanlardır.

Saklı kalmış bir eser gibiydi hakiki muhabbet.
Ne demleniyordu saklısında muhabbet,
Nede bir dem katıyordu zaman her dem aşk için.
Ancak kalpten bir değer oluyordu değdikçe aşk'a muhabbet.

Sözde, kelamda, dilekte, duada insan icindir.
Ancak dilekte dileyis, sözde öz, kelamda kelamullah ve duada bir buhranda Duha gerekir.

Yaşamın değerini yaşadığımız için biliyoruz
Nasıl yaşamamız gerektiğini içimizde ki değerler belirliyor
Ve insanın sözünden önce ki özüdür yaşama ve sözlerinin içinde bulduğu kendini.
Herşeyin bir değeri var en açık değerlerdedir insan.
İnsan yaşama en büyük değerdir,değer katandır..
...O kadar gerçekliğin içindeyiz ki gerçeklik varolmanın parçasıdır daima en gerçeklik için..

İnsanın zamanı ömrü dakika gibidir.
O kısa gibi görünür ama zamanı içinde bütünleyendir.
Bir ömrü yaşamak olağandır sürer,
önemli olan bir sonraki ana dakik olabilmektir.
Ne kadar çok zamana hızla aktığımızı bilseydik,
nabzımızı tutmakla geçerdi ömrümüz..

Köprüdür insan.
Hayatın içinden geçen,içinden geçiren düşüncedir.
Belki Fırat'tan geçtik, belki Fırat içimizden.
O içimizden geçen aynı derya alem biz.
Belki Fırat belki Sırat geçtiğimiz.
Kimbilebilir ki?

Sen benim yüzümsün dost.
Dünya dönüyor bir dua yüzü suyu hürmetine.
Ardım benim arda bıraktıklarımdır.
Dön yüzünü yüzüme ki, ardınıda yine en iyi görebilen benim.
Ardında kalanlar yine ardımda kalacaktır.
Sen benim yüzümsün dost.