Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Zamanlar içinde hep şiir var, içimizde şiir gibi yaşamlar.
Zamanın şiiri var hissedilen.
Yağmur yağmaz sesi duyulur gibi derinden.
Zamanlar içinde hep şiir var, içimizde şiir gibi yaşamlar.
Zamanın şiiri var düşündüren.
Yağmur yağmaz ıslanıyormuş gibi inceden.

Yeni bir söz duymak, yaşamda yeniliğe dair bütünlenebilmektir.
Ki o asırlar önce söylenmiş olsa da zamanın sırları ayna olur kalpten bakışımıza.

Zamanda ay bir dumanda izdir dağılan.
Düşünce dağıldığında ansız zamana,
Hiçbir zaman tutulamaz olur ayda güneşte varlıkta.
Gece bir iz bölünür duyuştur ansızın.
Şimdi zamanda,ne bir an vardır tutulan,
ne gecede böyle bir zaman'a an.

Köprüdür insan.
Hayatın içinden geçen,içinden geçiren düşüncedir.
Belki Fırat'tan geçtik, belki Fırat içimizden.
O içimizden geçen aynı derya alem biz.
Belki Fırat belki Sırat geçtiğimiz.
Kimbilebilir ki?

Ne düşünürsek o yansıyor yüzümüze. Dünya, gülümsemenin yüzü değil belki ama yürekten gülümsemenin kendi dünyamızı oluşturmanın yüzüdür içimizden.

Varlığımız daima yokluğu solur.
Varlık neydi?
Yokluktan beliren iz.
Neydi can?
Bir parça aş, bir yudum su, biraz nefes.
Yaşadıklarına doymalı, yaşayacaklarına kanarak susamalı ve yaşananlardan her daim huzurla kendini solumalı.

Ne okyanus göle sığabilir, nede göl okyanus sıfatını alabilir.
Herşey içinde ki özünden dışa yansıyan sözü kadardır.
Ancak bazı nehirler okyanustan daha derindir.
Çünkü bazen aktıkları okyanus değil, kendi içleridir.
Çünkü içlerine ayet derinliğinin hükmü işlenmiştir.
Ancak bir vakit sonra kendi içlerinde kuruyup yok olana dek.

İnsan daima içindeki duygulara göre bir yön alır.
Oysa yöneldiğimiz dış çekimde bizi yönlendiren bambaşka bir yön vardır.
Ve o yöne doğru yürekten eğildiğinizde,
duygularınız kendi hedefini aşan üst boyuttadır.

Dışarıya kendinden bir pencere açmak, önce kendi içini aydınlatmaktır.

Her ne kadar sakin ve durgun olursa düşünceler
bir o kadar etki,hareket oluşturur içsel bakışa yansıyan tepkiler.
Orada ki başlangıç, duyuşunun boyutudur zamana bütünlenen görsellik.
Zaten öz kavramın içinden duymak örselemektir kendini zamansız.
Ve nasıl ki yüreğin maddesel ritmine duyuşumuz sağırsa,
yüreğin manen duyumsadıklarıdır sonsuzluğa varolan.