Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Duymak görebilmektir. Ancak görmek asla duyabilmek değildir.
Çünkü gerçekten yürekten bakabilmek sağırlıktır tüm duyularda.

Doğru kalplerin hiçbir zaman yanlış zamanı olmaz.
Kalbin kendine has bir zamanı vardır ki akıp giden zamanda o zamansızlıktır.
Zamanın üstünde zaman vardır.
Bir an gelir durur zaman sonsuzluğun zamanı aralanır.
Sonsuzluğun sonu yoktur. Nice anlar vardır ki yarınlar içinde olmasın.
Ve nice yarınlar vardır ki, içinde tek bir an sonsuzluğundur.

Bireysel olarak kendi düşüncelerimizi yazmıyoruz.
Sadece yaşıyoruz ve düşüncede yaşarken aşabiliyoruz.
Yaşadıklarımızı bir dilde anlatma sanatıdır yazmak.
Bizlerde düşüncelere düşerken, bir yazıdan ibaret değil miyiz?
Harflerimiz ise hayatımız.
Yaşarken çoğu zaman,kendi harflerini unutuyor insan bilmedik harflere geçiyor.

Kuran'ı Kerim cümleleri gözlerinde hareket ettiğinde onu okumaktır.
Kuran'ı Kerim cümleleri yüreğinde hareket ederse eğer o kuran'ın kalbine dokunmasıdır.
O noktada diriliş vardır.
Buyüzden dünyada yaşamak duyumsamaktır öz anlamı.
ve ahirette yaşanacakları özde anımsamaktır.

Şiir bir ön sözdür.
Yaşama aynadır sözler.
Şair, sevgiye ulaştırandır daha çok.
Yazılmamış dizelerde saklıdır biraz hayat.

Şiir bir özettir kendini anlamlarda bulmak için.

Gerçek bir sanat bazen topluma değil,
en vareden asıl sanatkara yaradana hitab eder.
Çünkü en derin sanat, bir kalbi kendi kalbinden duyabilmektir.
Çünkü Yaradan ' Ben hüzünlü kalplerdeyim ' buyurmuştur.

En gerçek duyumsamadır tüm suskunluğumuz.
Sesleri susturmak kolaydır,önemli olan suskunluğu dinleyebilmek ve onu susturabilmektir asıl olan.
Ancak kimi zaman suskunluk en haklıdır kimi zaman ise boyun eğen acizliktir belki de buyüzden yaşamda en haklılığımız ve yine en acizliğimiz içimizden aynı anda bizi kuşatan.
Sesimiz dahi suskunluğumuz,suskunluğumuz dahi ses.

Olaylar değil, ne yapacağımızdır önemli olan.
Çünkü olaylar ister istemez içine çekecektir.
Ancak davranışımız ve olayları yönlendirmemiz
sadece kendi elimizdedir.
Bir insanı anlamadan kendimizi anlayamayız.
Ve kendimizede anlam yükleyemeyiz.

Sıcak bir '' Elif '' dokunuşuydu insan.
İnsanda hissetmek kendini,
başlangıçtan sona dek.
Sonunda başlangıcı insandı.
Hüzün ve ahengin gizine tek hece;
...'' BE ''n derken tükenmekti kendinden.

Belki başlangıçtan sona dek bir bütündedir insan.
Şimdi buyüzden ortalarda sonsuz bir yaşamdır başlangıcın.
Sen iyi bir başlangıç üzerindeysen neden
sonunu düşünürsün ki?
İyi bir başlangıçta olanların sonuda iyi bir başlangıçtır.
Hem Allah (c.c) değilmidir ki senin başlangıcın.