Yine senin ismin geçti karşımda,
Sanki hiç gitmemiş durur aklımda,
Kalbe saplı kalem parmaklarımda,
Yazılsın şarkılar son kez adına.
İsmine döküldü mısra bu gece,
Sakın görme halimi,
Verdiğin sözü tutma.
Sen de unut ismimi,
Bu son olsun,avutma.
Son olsun o bakışlar,
Son güneş doğuyor gelen son sabah,
En acı vedaymış hasret ayrılmak,
Kaderin yazdığı bozulmuyor ah,
Belki de kavuşmak mahşereymiş hak.
Kabrinde sabahlar bırakmam seni,
Dünyanın öbür ucundan,
Aynı gökyüzüne bakmak,
Yetmiyor böyle sevene,
Yetmiyor her gün ölene.
Kan kusuyor dudaklarım,
Turkuaz düşler bırakıyorum sana
Nereden bakarsan mavi,
Nereden bakarsan yeşil.
Bir ressamın en güzel tablosu,
Bir şiirin berceste mısrası gibi.
Karanlığa çakılan kibrit,
Türküler de elbet ağlar,
İki damla düşse yârden.
Dertli ozan nere gider?
Sazın teli kopmuş aşktan.
Gonca gülün süsü yârde,
Aya tutulan gece gibi tutuldum ışığına,
Yıldızlarını kovdum, göğün bıraktım ardıma.
Bir kadeh kaldırdım seninle sağlığına,
Boşaldı şehir, boşaldı kadehler uğruna.
Bırak gece uyusun dudaklarında,
Ben kaybettikçe yeni baştan doğan,
Sevmeyi bırakmayan o yangınım.
Dar ağacını aşk bilip sarılan,
Semalarda dolanan o duayım.
Kurşunlar yağan sevdamın üstüne,
Bakışlarında ne mânâlar gizli,
Bir ben bilir,
Bir ben anlarım sevgilim.
Gözlerinde ki aydınlığı,
Bir ben görür,
Bir ben aydınlanırım.
Ben aşkını kalemle değil,
Kanımla yazdım kağıtlara.
Ben aşkını silgiyle silmedim,
Tırnaklarımla söküp kattım ağıdıma.
Yılları ard arda bağlayıp,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!