On iki yetim, demirdendi ranzalar,
Terk edilmişti duvarın soğuk yanı,
Aynı saate kurulurdu hayatlar,
Ayrı rüyalar için göz yumardık biz.
Anam değil gece örterdi üstümü,
Beyazını toz kaplamış bu sayfanın,
Devrik cümlelerinde sesleniyorum sana…
Şiir bitti,
Şair öldü.
Dalları matem bastı,
Durmuyor zaman,
Durmuyor insan,
Her günün akşamı karanlık.
Ne sonu gelir,
Ne başı belli,
Aşk bu kalanı ayrılık.
Hatıranı taşır, her köşe başı,
Sokaklar üşüyor, sensiz yok yere.
İnsanlar içinde, en günahsızı,
Taşlasın bu aşkı, milyonlar kere.
Gelirim demiştin, gittin çok oldu,
Ben bir adam sevdim,
Ağzında saman çöpü,
Üstüne sinmiş hayvan kokusu,
Ellerinde asırlık nasırları,
Dişlerinde ki çürüklere sebep,
Hayatla boğuşması.
Gecenin bir vakti yürüyorum,
Ayaklarımın altında bu şehrin en kalabalık caddesi.
Kalabalık gözler görüyorum,
Kaçırıyorum gözlerimi her birinden.
Yüzü boyalı bir çocuğa takıyorum bakışlarımı.
Korkuyorum yalancı bakışlardan.
Bozkırda açan gülsün,
Nadide gelinciğim.
Gönlüme taht kurmuşsun,
Benimsin sevdiceğim.
Başka çiçek istemem,
Cebin dolu gönlün boş isen
Bu sendeki zenginlik değil!
Dualarında gözyaşı eksik isen
Ettiğin dua makbul değil!
Dilinde Allah kalbinde yok isen
Taşıdığın beden yaşıyor değil!
....Gelme
...Gel doğuşuma, tükenişimi ekleyerek,
..Gelme!
.Kimi zaman tükenme ekidir -me...
Hiçbir yürek dayanmaz buna,
Taşa koysan kaldırır sanma,
Görünmeyenin de ardında,
Sana bağlanmışım aslında.
Saçmalama,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!