Gün yüzüne vurunca sevgilim
Doğaya bırak kendini
Bir kuşu Azad eder misali
Kanat cirp yaradilanlara...
Önce Mavileri seyret huzurla
Sonra Ayciceklerine uğra
Gökyüzüne açılan penceremdin,
Seyrederdim yüzünü yıldızlardan.
Yağmur uyur, bulut uyur, gece uyur,
Bir gözlerim uyumayı bilmezdi.
Sükûta yazdığım şiirimdin,
Mısra mısra haykırırdım ismini.
Hani bir tek bendim senin sevdiğin,
Bir ben olacaktım yalnız göğsünde.
Kime emanetti kimsesizliğin,
Kimleri buldun sen o gözlerinde.
Düştü içime sancısı,
Sabahın bir vakti gün ayrımından,
Uzaklarda güneş bitkin doğuyor.
Yeni uyanmış ruhlar uykusundan,
Sükûnet toplanmış yola çıkıyor.
Yalnızlık kaderdi, tercihim değil.
O,
Başkaları için üçüncü tekil şahıs,
Benim için birinci.
O,
Tek harflik dev,
Eli kanlı katilim.
Gözlerinin renginde duvarlarım,
Kapımda kalmasın parmak izlerin.
Hayalin dolaşır yalnız odamda,
Giderken unutma kalbim orada.
Günahlarımı zincirlere vurdum,
Bu gece yine seni sordular bana,
Ellerim, gözlerim, dudaklarım ve kalbim...
Yollarını şaşırmış
Bu gece yine seni sordular bana bütün bedenim.
Sen çıkmazında seni aramaktayım...
Hepsi ayrı bir tadın özleminde
Dalların kırıldıysa,
Umutların solduysa,
Çiçekler kuruduysa,
Sil gözündeki yaşı,
Hiç üzülme sevgilim.
Kulaklarım çınlıyor anne
Kıyamet mi bu, bana öğrettiğin.
Işıklar saçılıyor saçlarıma,
Yüzümü kavuran nefesin mi anne?
Canım yanmaya başlıyor,
Ne oluyor anne?
Yönümü döndüm sana,
Yalvardım yakardım ya,
Onursuz bir umuda,
Nasıl böyle bağlandım.
Sözler söylendi son kez,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!