herkesin içinde kimse yok yine
mukavvadan sokakları, yağmur altında şehrin
kuşlarda bağ bozumu telaşı
parkta birkaç çocuk, umut başakları gibi
Sen varsın diye mi bu kırmızı var?
bu gök, gözlerinden mi çaldı maviyi?
şu köpüren sularda, söyle ne kadar,
ak teninde yıkanmış yağmurlar var?
saçların sabır kızılı, zülfüne güller konmuş
Gözümde kalmadı evlad-ı ıyal
Dünya yalanmış, ikbali hayal
Dağlar mı yürüyor, ya nedir bu hal
Kıyamet koptu da uyanmadım mı?
Köz koydu yaraya aha buz diye
Kızıl harelerde akşama doğru
Savrulur, suretin semaya ağar
Gözlerin yağmur yüklü yüzün dupduru
Yıldızlar alnından aydınlık sağar
Düşlerim hoyrat girer günün rengine
eylüle dair şiir gibi gel
saçların diri kızıl, yanaklar ölgün sarı
teyelleyip şu rüzgara tel tel
salalım gitsin,
topladığın bulutları
Adının yağmuru kışta baharda
Her mevsim solumdan sel olur gelir
Duldalarda saklı ışığım var da
Yokluğun geceler yel olur gelir
Çoraktır iklimim gör uçtan uca
Kucağımda dertli sazım
Halleşirim hem tellice
Biter m’ola şu poyrazım
Savrulurum hem yellice
Yad-ı Hak'ta burulur mu,
Seni aklın kucağından
Alıp aşka belerim bak
Tutuşursun sıcağından
Kül olursun, elerim bak
Acısına olmaz baha
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!