Taner Eker Şiirleri - Şair Taner Eker

zurnanın sesine zaaf eyleyen
meydan-ı peşrevde çengidir gönül
meclis-i uşşâkı tavaf eyleyen
haccac-ı zalimin dengidir gönül

gül için bülbülü yaktığı olur

Aşk, denizdir kıyısına
Dalgalanıp vurma gönül
Kıran girsin sayısına
Hayırsıza varma gönül

Ben bilemem nasıl, niye

Adının yağmuru kışta baharda
Solumdan solumdan sel olur gelir
Duldalarda saklı ışığım var da
Yokluğun bahtıma yel olur gelir

Kararır iklimim hem uçtan uca

Suya düştü yelkeni
Bilmem gönül naçar mı?
Aynı gülün dikeni
Elli yara açar mı?

Ne dem aşkı sınadı

sıdkile sevmekte varsa kusurum
kurşuna geleyim vur beni beni
deseni eprimiş bir eski hasırım
ayaklar altına ser beni beni

her sabah maviye göğü boyarım

say ki kahırdan ağır
harlanan ateşimdi
bir bulut çağır
tam mevsimi şimdi

her dem yağmurlar yüklü

Sökün edip sevda vakti
Göçenlere öz göyünür
Öz yorulsa bozmaz akti
Yaşın yaşın göz göyünür

Düştüm nice intizâre

pervazı gül bahçesi, bir eski pencerede
g’özlediğim maviydin sen
her sabah umut diye
sana boyardım gökyüzünü
...
Taner Eker

Aşk dediğin ilk çelmeyi
Acımaz hâ, belden vurur!
Unutturur hem gülmeyi
O neşeli halden vurur

Bir dem gülsen o zâr eder

Gül dalına at bağlayan
Nezaketten dem vuruyor
Tabip olmuş yılan çiyan
Yaramıza em vuruyor

Felek desem felek değil