Bitmemiş şiirler dilimde tutsak
İnfazını bekler, sözüm tükenir
Ne zaman şiirden aşktan konuşsak
Göyünür yüreğim özüm tükenir
Ahvalim perişan mutluyum sanma
Söz imiş meğer en derin yara
Düşmanın attığı oktan bilirdim
Gönül aynasından bakıp kullara
Cümleyi suret-i haktan bilirdim
Ne gün içre ayık ne sarhoşum düşte
hani ahlat ağaçları çiçeklenir ya, yabanda
hani çiy düşer ya, yaprağına şafak vakti
hani gerdanı cennet moru bir dağ güvercini konar ya, dalına
hani nişan alır ya, avcı
hani kıyamaz ya, edasına
çeker ya, elini tetikten
Kilit vurun, kapısına kodesin
Suçu büyük, cezasını ödesin
Bir dili var şu gönlümün şiirce
Çiçek çiçek gezmek neymiş o desin
Cemre ile şaşar yönü, tarafı
Kanat taktım kelimeye
Bu ne sivri dil dediler
Aşk atına bindim diye
Sen yerini bil dediler
Muhabbetin ülkesine
Dedim yüzün nice aktır,
dedi aydandır
Dedim köz mü, ne yanaktır,
dedi çaydandır
Dedim cennet müstehaktır
dedi Hayy’dandır
Derine de deli gönül derine
Yıllar geçti büyümedin sen yine
Her mevsimde çiçeklerin birine
Kondun amma usanmadın anadan
Yüceden de deli gönül yüceden
Sol yanına açma yara
Derin olur demedim mi
Aşk yürekte dura dura
İrin olur demedim mi
Demedim mi mevsim kurak
Dünyadır, paradır, maldır melaldir
Gelip geçer hepsi, düş derler bizde
Şu kendin bilmezlik ne garip haldir
Densize, hadsize çüş derler bizde
Kiminin menzili İblis yoludur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!