Hal rengidir câri olan
Yüzündeki al’a bakma
Hemi günah hemi yalan
Boşunadır fala bakma
İrfan bilmez yoksa yürek
Şansımı zorlayıp güvensem zar’a
Beş yüzü şeş olsa yek gelir bana
Mutluluk adına at yazı tura
Erinip üşenmez dik gelir bana
Fırlatın havaya bir iri taşı
İklimin bahara vermiyor aman
Aşılmaz yolların arkası güman
Sen dağlar mısın başında duman
Yağmurlu boranlı hallerin niye?
Hani her hâl ile tâbıma yardın
Dünya denen koca hanın
İçi başka dışı başka
Kahpelikte şu cihanın
Yok âlemde eşi başka
Sen ölesin, o kala mı?
Bağbânım çemende hârı bilirim
Peymâne içredir nârı bilirim
Ne dilberler meskun semtimde amma
Belde-i vefâda yârı bilirim
bele beni anne, kundakla götür
bu yağmur, bu kar, bu fırtına değil
beni bu sağır suskunluk üşütür
bele beni anne, boştur beşiğim
kapım kilit tutmaz çöktü eşiğim
...
Burada yıldızlar yerinde sayar
Dilekler dökülür elime benim
Ne hatır bilir vefasız o yar
Ne uğrar aylardır ilime benim
Bengisu tadında dualarım var
beni anladığında
kuşlar çoktan göçmüş olacak
içinde, terk edilmiş yuva yalnızlığı,
cemreler arayacaksın
döngüsüz mevsimler içre
Gözlerinin baharında
kaç gül açar kışım benim
üç beş nisan görür daha
mevsim içre yaşım benim
menzilime gelsen eğer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!