Tamer Arabacı Şiirleri - Şair Tamer Arabacı

Bu saatten sonra nasıl kapanır yaralarım?
Ne çare! Kimsem yok silsin gözyaşlarım.
Onca varlığım harcamışım sen mutlu olasın.
Ben sevdim çünkü! Sen anlayamazsın.

Her gülüşün ardından bin umut sakladım.

Deryanın koynunda bir kayıp sandal,
Yorgun, muhtaç ve dibine kadar çaresiz.
Bazen bir rüzgar saçları yalayan hayal mayal,
Bir vakit bulursun kıyıda beni bensiz.

TmR 03.04.2017

Sene 71,
Kendimi bilmezden çıktığım yolda
Mesut kasabanın mesut çocukluğu yalanlarıyla
Soğumaya başladım dünyadan.
Bütün biriktirdiğim hatıraları
Biriktirdiğim yerde bıraktım yine.

Sene 93,
Dedim ya! İçimde kocaman bir boşluk
Ve ben.
O zamanlar kim tutsa ellerimden
Mutlak umuttu benim için.
Bir yaşama sebebi lazımdı.

Sahip olmadığını bende mi arıyorsun?
Başkasında kaybettiğini bana mı soruyorsun?
İnsan geçmişin bedelini elbet bir şekil ödüyor.
Gönlüne çökecek bir beni mi görüyorsun?

Davası aşk olanın ahirinde huzur ne arasın?

Hislerim ıslak,
Çekmecesi kilitli düşlerin.
Geceleri uluyan aynı kurt,
Bir ateş yanar uzaklarda.
Boğazımda zamanı dişlerin.

Bildiğin gibiyim.
Bilmediğin mecralarda,
İçimi acıtacak
Belalar arıyorum.
Ve berbat haldeyim.
Yorgun şakaklarımda

Tükenmek avuçlarında bir akşam vakti,
Aklın er meydanında pes etmek ölümüne.
Sen aşk nedir bilir misin?
Cesaret istiyor
Bazen bitirebilmek başladığın geceyi.
Dokunsa bir güzel yüreğine,

Bir yalan rüzgarı almış götürmüş içimi.
Canım sancıyor, düşlerim nemlenmiş.
Bilmediğim;
Bu aşk dediğin, dişi mi erkek mi?

TmR 31.03.2017

Bilseydim derdim,
Önüne çıkıp asla diye başladığım sözüme
Eğer bu şehri zehir edeceksen,
Ne olur gelme diye devam ederdim.
Farkında olup olmadığını bilmeden,
Bana öyle gülme derdim.