“Değdi mi?”
Diye soruyorum bugün kendime.
Değmese;
Bugün, seni yine yeniden yaşamak için
Sığındığım keşkeler biriktirir miydim?
Değmese;
Bunca vakit ne yaşadık biz?
Aklım almıyor bu zaman yolculuğunu.
Birini sevebilmek ne büyük bir nimet.
Değil mi ki nimete hürmet insanlığa hizmet.
Aşk ile biz, ne güzel mucizeyiz!
Bir daha mı, Asla! dediklerin rüyalarına girmiyor mu?
Ölürüm ama diye kestirip attıkların yine yaşanmıyor mu?
Bu hengâme niye o zaman.
Küsmek umutlara, neden.
Hani göğsünün tam ortasında dolu dolu yaşananlar paha biçilmezdi.
Hani her şeye rağmen sevmek çok güzeldi.
Bir yerinde zamanın, gördüğümü hatırlıyorum,
Sonrası yok bende.
İçimde nedensiz gülme krizleri,
Boş vermişliklerin hafifliği,
Kışımı yaz eden lirik duygu geçişleri,
Bir şekilde mutlu olduğumu hissediyordum.
Deliliklerim benim.
Aşktan öte,
Ölümden ziyade.
Bilmem hangi tarihlerde,
Yaralanan ruhumda nüksetmesi acıların.
Belki olası kabusların
Desem saklandın bir hasretin ardına,
Bilmem, bırakır mı zaman oluruna!
Gönül telime tünemiş korkular şimdi,
Ölüm Vs. söyle hiç gelir miydi aklına?
Desem, işte sahip çıkıyorsun yarınlarına!
Bir tanem.
Canımın cananı.
Suskunluğumun dili.
Can parem.
Şimdi nerelerdesin,
Ne hallerdesin bilmiyorum.
Bu aralar işim gücüm sensin.
Yoksa ortasında gecenin işim ne!
Bir yolu yok , biliyorum sensizliğin,
Öyle düştüm ellerine. Neylersen eyle!
TmR 02.07.2017
Seni düşünmek.
Düşünürken seni
Hiçliğimde bitmek.
Yalancıymış oysa gözlerin
Allahım, her şey sanki şaka gibi
Seni ne ara gördüm,
Şu sıralar bir garip havalar
Mutedil geceler
Sanki fırtına öncesi sessizlik
Düşünmeye müsait.
Aklıma ilk gençliğim düşüyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!