Tamer Arabacı Şiirleri - Şair Tamer Arabacı

Ne yapsam, kendimi senden alamıyorum.
İhaneti gönlümün, sensiz yapamıyorum.
Hasretler ezberledim çaresizliğin akşamlarında
Bana yaşattığın her neyse, DOYAMIYORUM.

27.01.2017

Hayalini yaşadım saatlerce,
Olduğu gibi her gece, yine.
Dudaklarını öptüm gizlice,
Ve gözkapaklarını,
Okşarken saçlarını
Kokunu çektim içerime.

Artık en büyük emelim ölmeyi becerebilmek
Şöyle adam gibi, insan olana yakışır şekilde
Edebiyle, şerefiyle ve ille de Hakkın derdiyle
Yaşamayı beceremediğim dünyaya veda etmek.
Zira en büyük arzum son nefesi hakkıyla verebilmek.

Düş ki aklıma
Bahar olsun, gözlerin çiçek çiçek açsın.
Çare olsun gülüşün, dertler ağlasın.
Bir şeyler yaz artık gülsün yüzüm,
Bayram gelsin, umutlar nefes alsın.
Say ki ölüm öncesi iyilik hali bir an

Tamam.
Olmaması lazımdı ama oldu.
Basiretim bağlandı görünce, haddimi bilemedim.
Hakkım yoktu,
Hayattan azıcık gaspettim.
Lütfen bakma bana öyle!

Kadehimde Yarınlar,
Kenarında dudaklarının izi.
Aklımla baş edemediğim
Bir yığın deli sorular.
Bir rüzgar esti karıştırdı bizi,
Andıkça kader kulaklarım çınlar.

Biz; Düşler sokağı sakinleri
Gecenin kokusu sinmiş
Kan çanağı gözlerimize.
Halbuki
Böyle anlatmadılar bize
Bu şehrin sabahları

Olduğun gibi kal
Ve sus...
Hiçbir şey söyleme...
Şu an düşündüklerinin
Bir anlamı yok.
Ne olur;

Bir tanem.
Canımın cananı.
Suskunluğumun dili.
Can parem.
Şimdi nerelerdesin,
Ne hallerdesin bilmiyorum.

Allah biliyor ya!
Bu kadarı yaşamadım çaresizliği hiç.
Aşkını sığdıramazken yüreğime
Seni sevmemem gerektiği gerçeği ile baş etmek,
Seni düşünürken başka şeyler söylemek,
Allah biliyor ya!