Hayli zaman oldu,
Böyle delirmeyeli.
Düşeli hayalin
Gönül meydanıma.
Şaşırır mı insan kendini
Çok olmuş
Ya da bir şarkı dilimde,
Sorunu yüreğimin melankolik korkular.
Bunca gönül mesaisi değer mi?
Sevdamın adını ecel koydular.
TmR 31.03.2017
Şiirimin adını sen koysam,
Okumayacağını bile bile bir ömür
Ne gerek var değil mi?
Sen yoksun, özlem var.
Sen yoksun, umut var.
Sen yoksun, aşk var.
Acziyetim çaresizliğimden, biliyorsun.
Sefilliğim acziyetimdir, ne diyorsun!
Esaretim aşkından, neden gülüyorsun?
Neyleyim; ne seninle ne sensiz olmuyor.
Acılarım seninle tatlı anlamıyorsun.
Etme! Sevdamı yollarında zayi.
Silme! Varlığım, varlığına tabi.
İçimde ateşin hala, sönecek gibi değil.
N’olur gitme! Alma benden seni.
Sevmelerin ağırlığı üzerimde,
Esen ayrılık rüzgarlarıysa ne edeyim?
Rüyalarım bu ara hep üzerine,
İlahi hesaplar bakiyesi ömrüme.
Ne gündüzüne ne gecesine ereyim.
Acıdı… Hala da acıyor!
Suskunluğum, yanmadığım anlamına gelmiyor.
Eğer yaşlanmaksa hayat gözlerinsiz,
Nasılı, niçini yok!
Akacak kan damarda durmuyor.
Huzurunda huzursuzluğun,
Kandırır İstanbul’da sen düşüm.
Çaresizliğimde parlayan yıldız,
Umuda gülümseyen sarı saçlı o kız.
Ağırlığı unutulmuşluğun,
Geçmiş içimde düğüm,
Onca gerçeğinle seni kabullendim.
Aşkının nezdinde kocaman bir hiçtim.
Ve benim gerçeklerim..
Zordu yaşamak seni,
Sensiz seninle düşünmek.
Sonunda oldu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!