Güneşi söndürebilirsin.
Havasız, susuz yaşayabilirsin.
YA SEVGİSİZ?
Sevgiler derle bana,
Umutlar topla bana,
Elini uzat bana,
Nasıl mutsuzum sensiz,
Nasıl gergin,
Nasıl isteksizim.
Yaşamak külfet sanki,
Sanki omuzlarımda yük.
İyi ki varsın,
Rüzgar okşasın saçlarını,
Dolaşsın ellerim vücudunda,
Kanın ateşlensin.
Yaşamak seninle olsun,
Zaman dursun...
Acılar, sancılar biriktiriyorum yüreğimde,
Senden yana,
Sensizliği taşıyorum omuzlarımda…
Ufuklar kararıyor,
Gün günden daha umutsuz; yokluğunda...
Ne, gözlerin gözlerime değecek
Ne, ellerin ellerime
Sonunda buna?
‘Yaşamak mı’ denecek...
Yaşamak ertelendi gidişinle,
Mutluluklar, sevinçler ertelendi.
Artık, karanlığın kollarındayım,
Bulutlar ağlamaklı,
Ben hıçkırıklardayım...
Saçından tırnağına dek,
Seni hak ediyorum.
Çünkü seni;
Etimle, kanımla,
Dünümle, bugünümle
Emir verin yağmasın yağmurlar,
Yağmasın karlar.
Akmasın gözyaşlarım,
Yasaklansın mutsuzluklar...
Sensizliğim, büyüyor, büyüdükçe
Kaplıyor evreni, zifir karanlık…
Dayanılmaz ağrıları, yokluğunun,
Yüreğimi dağlıyor.
Milyarlarca insanın içinde,
Bir senin yokluğun,
Yalnızlık demek…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!