Kan damlar yüreğimden
Sevgiden barıştan yana
Öldürmedeler insanları
Din adına, Allah adına.
Yüreğim kan ağlıyor
Otuzyedi yürek dururken
Sen! Ömrümce özlediğim, aradığımsın benim,
Yaşamıma yön verecek aydınlığımsın, benim.
Batıdan esen, bu sımsıcak rüzgârda, sen varsın,
Yüceldin, yüceldin de gözlerimde, Tanrıçalaştın benim…
Son vermek istedim, senli saatlere
Gecelerim sana karıştı,
Sen gecelerime...
Son vermek istedim, senli saatlere,
Yoktun, başaramadım...
Rüzgarlara adını yazdım,
Sulara çizdim resmini,
Silinmediler…
Seni sevdiğimi dağlara yazdım,
Dağlar yerlere eğildiler…
İçimde hep aynı duygular,
Hep aynı ağlama isteği,
Hep kırgın,
Dünyaya hep küskün bakmalar,
Sensizliğin bedeli...
Güneş doğar yine.
Yine yarın olur,
Bahar gelir yine...
Yine yağar yağmurlar,
Mevsimler yine değişir,
Seninle uyuyup, seninle uyanmak istiyorum,
Seninle, sorgusuz saatler yaşamak istiyorum...
Senin üzüntün, benim üzüntüm,
Senin verdiğin söz, benim sözümdür.
Senin gözlerindeki ışıltı, benim mutluluğum,
Senin güneşin, benim aydınlığımdır.
Senin kararların, benim kararlarım,
Senin ayrılığın, bana ölümdür...
Gönlümce çözümsüz tek problem buldum;
Aşk…
Heyecan dolu anılar,
Çırpınan yürekler…
Dövüşmeler, sevişmeler…
Aşk kördüğümü,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!